Τρίτη, 3 Σεπτεμβρίου 2013

Γιατί σταμάτησαν τα Ντίσνεϋ κόμικς

Ο εκδοτικός οίκος του κ. Τερζόπουλου ξεκίνησε την έκδοση των Ντίσνεϋ κόμικς λίγο πρίν την έλευση της δικατορίας.. πρίν απο αυτόν ήταν οι Αφοί Πεχλιβανίδη που είχαν γνωρίσει στο ελληνικό κοινό τούς Ντίσνεϋ χαρακτήρες.. τότε (τη δεκαετία του 50 και 60) τα Ντίσνεϋ κόμικς είχαν και την ακμή τους στην Αμερική.. οι Αφοί Πεχλιβανίδη είχαν χαμηλή ποιότητα εκτύπωσης (λόγω περιορισμένων τεχνικών μέσων).. ο οίκος Τερζόπουλου όμως, με την υποστήριξη της Ντίσνεϋ Ευρώπης και με το ήδη καταξιωμένο του όνομα σαν εκδότης ποιότητας και του τότε καλύτερου γυναικείου περιοδικού μόδας "ΓΥΝΑΙΚΑ", μπόρεσε να παρουσιάσει στο ελληνικό κοινό το καλύτερο και το διαφορετικό στίς Ντίσνεϋ εκδόσεις ακριβώς στην ώρα που η Ελλάδα ξεκίναγε να μπαίνει στην πιό καλή της (απο οικονομικής άποψης) χρονική περίοδο.. τότε (απο το 1966 έως και τα τέλη της δεκαετίας του 70) έγιναν και οι μεγαλύτερες πωλήσεις.. μιλάμε για χρυσά λεφτά.. μιλάμε για επιτυχία μεγάλη.. επίσης και η δεκαετία του 80 ήταν πολύ καλή, όχι όμως τόσο όσο η δεκαετία του 70.. η δεκαετία του 80 και ακόμα περισσότερο του '90 ήταν πολύ καλές για τίς υπόλοιπες εκδόσεις περιοδικών (ποικίλης ύλης και Lifestyle).. τα κόμικς πήραν το κατήφορο με την έλευση της έγχρωμης τηλέορασης, των πολλών καναλιών και τηλεθεαμάτων, του βίντεο και της βιντεοκασέττας και  των ηλεκτρονικών παιχνιδιών (video games).. όλα αυτά άρχισαν να αποροφούν τον ελεύθερο χρόνο της νεολαίας που μέχρι τότε έβρισκε διασκέδαση με τα κόμικς.. η πτώση τους ήταν αργή και σταθερή.. όσο τα video games και τα τηλεθεάματα εξελίσονταν, τόσο οι πωλήσεις κόμικς έπεφταν.. η δεκαετία του 90 ήταν αδύναμη σε πωλήσεις κόμικς σε σχέση με τίς παρελθούσες δεκαετίες.. τελικά ο εκδοτικός οίκος Τερζόπουλου με την αναστολή έκδοσης του κάποτε επιτυχημένου ΚΛΙΚ (μετά την αποχώρηση Κωστόπουλου), με τη ΓΥΝΑΙΚΑ σχεδόν ανύπαρκτη απο τον ανταγωνισμό (των ELLE, Mari Claire, Vogue κλπ), έμεινε μόνο με τα Ντίσνεϋ κόμικς σαν το μόνο βιώσιμο παράρτημα αλλά και αυτά ήταν σε φθίνουσα πορεία.. τελικά επωλήθη αυτό το παράρτημα (των Ντίσνεϋ κόμικς) στον ΔΟΛ (δημοσιογραφικό οργανισμό Λαμπράκη) αρχές δεκαετίας του 2000.. ο εκδοτικός οίκος Τερζόπουλου δεν είχε αλλη επιλογή γιατί είχε χάσει πλέον τη παλιά αίγλη σαν δυνατός και αξιόπιστος αντιπρόσωπος της Ντίσνεϋ στην Ελλάδα και "σπρώχθηκε" πρός τα εκεί απο την Ντίσνεϋ Ευρώπης που επιθυμούσε να έχει νταραβέρι με "υψηλότερου επίπεδου μεγαλο-επιχειρήσεις".. οι χαμηλές πωλήσεις και τα υψηλά έξοδα "κουκούλωσαν" επίσης πολλές άλλες τίμιες επιχειρήσεις (όπως αυτή του Τερζόπουλου) εκείνη τη περίοδο.. ο ΔΟΛ δεν νοιαζόταν για τίς συνεχώμενες μειώσεις στίς πωλήσεις των Ντίσνεϋ κόμικς αλλά και δεν είχε πρόβλημα να τα στηρίζει, γιατί είχε έμμεσο συμφέρον (τα "συμφέροντα"και το "παιχνίδι" γινόταν αλλού και αλλιώς).. και η Ντίσνεϋ Ευρώπης δεν νοιαζόταν παρα πέρα αφού έπαιρνε τα λεφτά της απο τίς "δουλειές" που έκανε με τον ΔΟΛ.. τελικά ήρθε η χρεωκοπία της Ελλάδος και ο παλαί ποτέ παντοδύναμος ΔΟΛ εκμηδενίστηκε.. οι μέτοχοί του δε έχουν πλέον κέρδη απο αυτόν και αποσύρθηκαν, οι τράπεζες δεν δανείζουν πλέον πρώην κρατικο-διαπλεκόμενο-μπλεγμένες επιχειρήσεις σαν και αυτόν και μοιραίο είναι να μη μπορεί πλέον να στηρίξει παραρτήματα εκδόσεων που στήριζε μέχρι τώρα με νύχια και με δόντια (αν και ζημιογόνα) όπως τα Ντίσνεϋ κόμικς.. επίσης συμπληρωματικά σε όλα αυτά, στα τέλη της δεκαετίας του 2000 και με την νέα δεκαετία που ήδη διανύουμε, η τεχνολογία "ελεύθερου χρόνου και διασκέδασης" έχει φτάσει στο απόγειό της.. το ίντερνετ, τα DVD και τα video games είναι τόσο εξελιγμένα και φτηνά (έως τζάμπα) που πλέον η ανάγνωση κόμικς (και ειδικά "αθώων" κόμικς όπως είναι τα Ντίσνεϋ) είναι πλέον χωρίς νόημα ύπαρξης (για τη συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών και νέων).. οι νέες γενιές ούτε καν ενδιαφέρονται για τους παλιούς κλασσικούς χαρακτήρες Ντίσνεϋ (πλήν εξαιρέσεων).. αυτοί οι λίγοι εναπομείναντες αναγνώστες και παλιοί ρομαντικοί συλλέκτες είναι πολύ λίγοι για να στηρίξουν με τίς αγορές τους τίς εκδόσεις αυτές.. και φτάσαμε στο τώρα.. διαβάστε εδώ τη συρίκνωση του ΔΟΛ που στην ουσία ήταν και το πραγματικό αφεντικό των ελληνικών Ντίσνεϋ κόμικς.. 
ο κ. Χρ. Τερζόπουλος πιθανόν να έχει μείνει με το προνόμιο του "επίτιμου" αντιπροσώπου και δικαιούχου των Ντίσνεϋ κόμικς στην Ελλάδα αλλά είναι αδύνατον (τουλάχιστον) στην παρούσα οικονομική κατάσταση να συνεχίσει μόνος του την εκδοτική αυτή προσπάθεια γιατί είναι εκ των πραγμάτων και εκ των προτερων ζημιογόνα..
Εδώ βλέπουμε το εσώφυλλο απο το ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ #53 με το σημείωμα του εκδότη για τη συμπλήρωση του ενός έτους απο την έναρξη της κυκλοφορίας του περιοδικού, όταν το μέλλον ήταν πολλά υποσχόμενο..

3 σχόλια:

  1. Ειναι θλιβερο το νεο. Η αληθεια ειναι οτι δεν καταφερα εχοντας 3 παιδια να τα συγκινησω στο να διαβαζουν κομικς. Δεν μου ζητησαν ποτε να τους αγορασω ουτε ενα, παροτι τα προετρεπα για κατι τετοιο. Ζουμε στην εποχη των υπολογιστων και οχι των κομικς. Δυστυχως πρεπει να συμβιβαστουμε με αυτο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Βέβαια και η ποιότητά τους σεναριακά, με τη λανθασμένη τακτική (όπως αποδείχτηκε) της εκμοντερνοποίησης είχε πέσει στο ναδίρ, οπότε μας γλύτωσαν από περιττά πλέον έξοδα. Θλιβερό μεν, αλλά τώρα εφικτός ο στόχος της συλλογής μόνο των καλύτερων από ότι έχει κυκλοφορήσει. Υπάρχουν πάντα οι ιταλικές και αμερικάνικες εκδόσεις βέβαια, εκεί που δεν υπάρχουν μνημόνια και ύφεση προς το παρόν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανάμεσα στα παλιά Γέλιο και Χαρά των αδελφών Πεχλιβανίδη υπάρχουν τεύχη με εξαιρετικές ιστορίες, που άνετα θα μπορούσαν να σταθούν σαν σενάριο σε κινηματογραφική ταινία. Αλλά και το σχεδιαστικό επίπεδο είναι εξαιρετικό, παρ'όλη την τεχνική αδυναμία του εκδοτικού οίκου, εννοώ τις χαμηλής ποιότητας αντιγραφές των σχεδίων που έκαναν σε κάποια τεύχη με δικούς μας ζωγράφους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή