Δεν μπορώ να τα βλέπω με τσακισμένες, σχισμένες, λυγισμένες ράχες και τσαλακωμένα στριμένα φύλλα γι'αυτό ανέπτυξα τρόπο δράσης..!!!
Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2010
Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2010
Νέες ενημερώσεις mycomics
Είχαν ετοιμαστεί από μέρες. Πολλοί από εσάς τα ξετρυπώσατε μόνοι σας. Όλοι οι υπόλοιποι, ειδικά τα λίγο μεγαλύτερα μοντέλα (!) περάστε από την σελίδα μας με την Μάσκα και το Μυστήριο.
Θα βρείτε εκεί όχι πολλά καμμιά διακοσαριά καινούργια εξώφυλλα από τις περίφημες αυτές σειρές.
Ζορρό, Γεράκι, Αράχνη, Άγιος, Γερόλυκος, Μάϊκ Σέην,
Λέμμυ Κώσιον, Τομ Μιξ, Νυχτερίδα, Ντετέκτιβ Χ
Νυχτοκόρακας, Ελ Αγκουίλα, Γουάϊατ Ερπ, Πωλ Μουρ,
Μπούφαλο Μπιλ Μπέητς, Νικ, Ατρόμητος, Πωλ Μουρ
Και ο όλοι οι υπόλοιποι Pulp ήρωες παρελαύνουν για εσένα πιστέ μας επισκέπτη..
Θα βρείτε εκεί όχι πολλά καμμιά διακοσαριά καινούργια εξώφυλλα από τις περίφημες αυτές σειρές.
Ζορρό, Γεράκι, Αράχνη, Άγιος, Γερόλυκος, Μάϊκ Σέην,
Λέμμυ Κώσιον, Τομ Μιξ, Νυχτερίδα, Ντετέκτιβ Χ
Νυχτοκόρακας, Ελ Αγκουίλα, Γουάϊατ Ερπ, Πωλ Μουρ,
Μπούφαλο Μπιλ Μπέητς, Νικ, Ατρόμητος, Πωλ Μουρ
Και ο όλοι οι υπόλοιποι Pulp ήρωες παρελαύνουν για εσένα πιστέ μας επισκέπτη..
Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2010
Ένα μικρό μπλε Στρουμφ
Είμαι αυτές τις ώρες στο μαιευτήριο που είναι το μικρό μου στρουμφάκι.
Ο γιός μου που ήρθε χθες στην ζωή. Ένα μικρό χαριτωμένο (όταν δεν τα κάνει) πλάσμα.
Διάδοχος και κληρονόμος της συλλογής μου (χε χε).
Η κόμικς ζωή που λέει και ένας...συνάδελφος συνεχίζεται όμως οπότε σας ετοιμάζουμε μερικές ή πολλές προσθήκες στη σελίδα της Μάσκας και του Μυστήριου αλλά και μια νέα σελίδα έκπληξη.
Προσεχώς σε λίγο έρχεται (χμ..ναι κάπως έτσι)..
Ο γιός μου που ήρθε χθες στην ζωή. Ένα μικρό χαριτωμένο (όταν δεν τα κάνει) πλάσμα.
Διάδοχος και κληρονόμος της συλλογής μου (χε χε).
Μία πρώτη φωτογραφία του Μικρού Νικόλα !
Η κόμικς ζωή που λέει και ένας...συνάδελφος συνεχίζεται όμως οπότε σας ετοιμάζουμε μερικές ή πολλές προσθήκες στη σελίδα της Μάσκας και του Μυστήριου αλλά και μια νέα σελίδα έκπληξη.
Προσεχώς σε λίγο έρχεται (χμ..ναι κάπως έτσι)..
Κυριακή 24 Οκτωβρίου 2010
Αφιερωμα από την εφημερίδα Πρωταθλητής
Τα παιδιά στον Πρωταθλητή δημοσίευσαν ένα ωραία αφιέρωμα στα ποδοσφαιρικά κόμικς και τους ήρωες του. Φίλαθλος, Γκολ, Ρόι και Ερίκ Καστέλ είχαν την τιμητική τους.
Ανεβάζουμε την σελίδα με την ευχή και παράκληση να βρει μιμητές.
Τα κόμικς είναι τεράστιο μέρος της κουλτούρας και των παραστάσεων μας. Όλοι όσοι είναι στα πράγματα μεγαλώσαν τις δεκαετίες 60-70-80 που τα κόμικς ήταν παντού. Ας απενοχοποιήσουν αυτή την αγάπη και ας προβάλουν τα αγαπημένα τους κόμικς.
Ίσως τότε βρεθούν και οι εκδότες που θα πιστέψουν σε αυτά και εμάς το κοινό και τα περιοδικάκια ξαναβρεθούν στα χέρια μας.
Ανεβάζουμε την σελίδα με την ευχή και παράκληση να βρει μιμητές.
Τα κόμικς είναι τεράστιο μέρος της κουλτούρας και των παραστάσεων μας. Όλοι όσοι είναι στα πράγματα μεγαλώσαν τις δεκαετίες 60-70-80 που τα κόμικς ήταν παντού. Ας απενοχοποιήσουν αυτή την αγάπη και ας προβάλουν τα αγαπημένα τους κόμικς.
Ίσως τότε βρεθούν και οι εκδότες που θα πιστέψουν σε αυτά και εμάς το κοινό και τα περιοδικάκια ξαναβρεθούν στα χέρια μας.
Πέμπτη 21 Οκτωβρίου 2010
Αγόρι Δυναμικό το πρώτο τεύχος σκαναρισμένο
Κάλλιο αργά παρά ποτέ λένε !!!
Το πρώτο τεύχος από το Δυναμικό Αγόρι βρίσκεται σκαναρισμένο διαθέσιμο για κατέβασμα.
Ιστορικό τεύχος, σχετικά σπάνιο. Θα ευχαριστήσω με την ευκαιρία τον φίλο Παναγιώτη που μου το παραχώρησε για την συλλογή μου. Σαν ποιότητα ιστοριών είναι σίγουρα μακριά από τα καλύτερα του. Δεν μπορεί να συγκριθεί με την περίοδο των τευχών 70-200 που αποτέλεσαν την ακμή του τίτλου. Είναι πάντως ένα τεύχος που ξεχωρίζει και δεν είχε μέχρι τώρα εμφανιστεί στο internet.
Κατεβάστε το ελεύθερα κάνοντας κλικ εδώ.
Διαθέσιμο για όλους φίλους, μέλη και περαστικούς.
Τα ευχαριστώ προαιρετικά αλλά καλοδεχούμενα.
Το πρώτο τεύχος από το Δυναμικό Αγόρι βρίσκεται σκαναρισμένο διαθέσιμο για κατέβασμα.
Ιστορικό τεύχος, σχετικά σπάνιο. Θα ευχαριστήσω με την ευκαιρία τον φίλο Παναγιώτη που μου το παραχώρησε για την συλλογή μου. Σαν ποιότητα ιστοριών είναι σίγουρα μακριά από τα καλύτερα του. Δεν μπορεί να συγκριθεί με την περίοδο των τευχών 70-200 που αποτέλεσαν την ακμή του τίτλου. Είναι πάντως ένα τεύχος που ξεχωρίζει και δεν είχε μέχρι τώρα εμφανιστεί στο internet.
Κατεβάστε το ελεύθερα κάνοντας κλικ εδώ.
Διαθέσιμο για όλους φίλους, μέλη και περαστικούς.
Τα ευχαριστώ προαιρετικά αλλά καλοδεχούμενα.
Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2010
Σάρωση και ψηφιακή διατήρηση κόμικς
Σκανάρισμα ψηφιοποίηση και διάσωση των Ελληνικών κόμικς.
Θα προσπαθήσω να το παρουσιασω λίγο.
Η κεντρική ιδέα, όπως γίνεται πάντα, είναι ιδιαίτερα απλή.
Σαρώνουμε τα τεύχη, τα σώζουμε και βοηθάμε στην ψηφιακή διάσωση τους. Αυτό με την λογική ότι το αρχείο θα μείνει κάπου αποθηκευμένο και δεν θα χαθεί ή θα φθαρεί όπως το χαρτί.
Ωραίο εύκολο και αποτελεσματικό. Πολλοί οι οπαδοί αυτής της μεθόδου . Πολλοί αυτοί που το ευαγγελίζονται με κάθε ευκαιρία προσπαθώντας να δημιουργήσουν και άλλους οπαδούς της ιδέας.
Έχουν υπάρξει σοβαρές προσεγγίσεις επηρεασμένες από την αγάπη προς το αντικείμενο. Όπως του Sakis που το επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία που του δίνεται. Αλλά και πολλές φαιδρότητες από γνωστούς τυχάρπαστους με επιδοτήσεις, ΕΣΠΑ και δωρεάν εξοπλισμό για τα μέλη που θα σαρώνουν ακατάπαυστα !!!
Δυστυχώς δεν μπορώ να είμαι αισιόδοξος για αυτό το θέμα. Όσο καλή διάθεση και να υπάρχει όσο χρόνος ελεύθερος να βρεθεί ψηφιοποίηση όλων των τευχών με συγκεκριμένες προδιαγραφές δεν μπορεί να γίνει με τα σημερινά δεδομένα. Άλλος σαρώνει σε PDF άλλος σε JPG. Όλο το τεύχος (c2c) ή τις σελίδες με ιστορίες μόνο ? Μια-μια οι σελίδες ή δύο μαζί αν χωράνε ? Σε τι ανάλυση ? Σε τι μέγεθος αρχείου ? Για να υπάρξει κάποτε ενιαίο αρχείο των τεύχων αυτά πρέπει να είναι τυποποιημένα.
Άντε το σκανάραμε. Μετά πρέπει τα αρχεία που θα προκύψουν να φυλαχτούν σε κάποιο κοινό αποθηκευτικό χώρο. Με ταξινόμηση και δυνατότητες αναζήτησεις. Πολύ απλά λύσεις τύπου issue και rapidshare δεν είναι για αυτή τη δουλειά.
Με τα παλιά και σπάνια τι γίνεται ?
Κάποια τεύχη απλά τα λυπάσαι να τα ξαπλώσεις στον scanner. Σε μένα αυτό είναι βασικό κριτήριο. Θα βγει σώο το τεύχος από την διαδικασία ? Από εκεί και πέρα υπάρχουν και τα τεύχη που τι να κάνουμε δεν τα έχουμε. Αυτά θα μείνουν απέξω εκ των πραγμάτων.
Δεν θα θίξω εδώ καθόλου το θέμα των δικαιωμάτων. Ας μείνει ότι τα τεύχη είναι παλιά από εκδοτικούς οίκους και σειρές που δεν υπάρχουν εδώ και χρόνια. Το μόνο που θα πω είναι ότι η γνωστή μας από το εξωτερικό D.C.P δρα σε καθεστώς «παρανομίας» και υπό την ανοχή των εκδοτών.
Η πρόταση μου γνωστή εν μέρει και ξαναειπωμένη. Την καταθέτω τονίζοντας τις προεκτάσεις που μπορεί να πάρει.
Ας σκανάρουμε λοιπόν λιγότερα τεύχη, στον ίδιο χρόνο, αλλά σε ποιοτικές σαρώσεις. Οδηγοί υπάρχουν στο διαδίκτυο. Ακολουθώντας τους με λίγη βοήθεια από κάποιους πιο εξοικειωμένους ο καθένας με βασικές γνώσεις μπορεί να σαρώσει σωστά.
Ας διαλέξουμε τεύχη πιο "δύσκολα" και σπάνια ή σημαντικά για την ιστορία του τίτλου.
Το βασικότερο όμως όλων ας τα ανεβάσουμε αυτά όπου μπορούμε. Sites, Blog και όπου αλλού. Ας φροντίσουμε να διαδοθούν όσο το δυνατόν περισσότερο. Όχι μόνο μεταξύ μας. Ας το πάρει και κάποιος τρίτος και ας το δώσει αλλού. Ας μην αναφέρει το όνομα μας. Δεν πειράζει. Αρκεί που εσύ που το σκάναρες ξέρεις και έχεις πραγματικά το τεύχος. Ο αναγνώστης αν μείνει στο χώρο θα την βρει την άκρη ποιός έκανε τι. Αν μπήκε να πάρει και να φύγει τι σε νοιάζει τι νομίζει ?
Ας μπει και το υδατογράφημα του καθενός για να νοιώσει καλύτερα. Σε μια γωνία, στο εσώφυλλο κάπου που δεν βγάζει μάτι. Κάπου που δεν θα είναι η γνωστή χαζομάρα με τα αρχικά σε χρώμα που χτυπάει στο μέσο της σελίδας.
Όλες αυτές οι κινήσεις αν γίνουν θα γυρίσουν πίσω πολλαπλάσιες. Μόνο αν δημιουργηθεί μία συλλογική κίνηση τότε και μόνο τότε ίσως αρχίσει να γίνεται πραγαμτικότητα η βάση των αρχείων. Όπως έγινε στην Αμερική και μόνο εδώ και χρόνια. Γιατί και οι φίλοι μας οι Ιταλοί παρά όλες τις πολλές εκδόσεις τους σε αυτό τον τομέα είναι πίσω σαν εμάς.
Όσο για αυτούς που φοβούνται ότι το σκανάρισμα θα μειώσει την αξία του ίδιου του περιοδικού η άποψη μου όπως διαμορφώθηκε από αρκετό καιρό εμπορικής δραστηριότητας σαν αγοραστής αλλά και σαν πωλητής είναι η εξής
Το σκανάρισμα δεν μειώνει την εμπορική αξία του τεύχους. Άλλοι οι αναγνώστες αποκλειστικά των σκαναρισμένων και άλλοι (εμείς) οι λάτρεις του χαρτιού και της έκδοσης.
Προσωπικά εγώ από τεύχη που τα ψάχνω για την συλλογή μου δεν έχω κατεβάσει και διαβάσει ούτε ένα. Παρόλο που πολλοί φίλοι έχουν σκανάρει και ανεβάσει πολλά.
Αφού κάποια στιγμή θα το βρω :-)).
Μέχρι τότε έχω πολλά να διαβάσω στα ράφια μου. Αντίθετα σειρές που δεν θα τις αγόραζα, κυρίως ξένους τίτλους, τις έχω κατεβάσει και διαβάσει. Πολλές φορές μετά από αυτό έψαξα και αγόρασα το τεύχος. Αυτή είναι η μία πλευρά του νομίσματος. Η θετική. Βλέπεις δοκιμάζεις και κρίνεις. Οι ξένοι που δίνουν τεύχη γνωριμίας δωρεάν στο internet ή σε σχεδόν τζάμπα τιμή στο μαγαζί δεν είναι κορόιδα. Οι Έλληνες εκδότες θα είχαν πολλά να μάθουν αρκεί να παρακολουθούσαν έστω και από μακρυά πως δουλεύει το marketing των ξένων.
Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010
Μικρές ανανεώσεις της κυριακής
Κυριακή γιορτή και σχόλη. Ευκαιρία για μερικές τακτοποιήσεις, ταξινομήσεις και ανεβάσματα.
Πρόσθεσα τα παρακάτω εξώφυλλα στο site. Αφού βεβαία τα είχα προσθέσει πρώτα στην συλλογή μου.
Θα βρείτε λοιπόν :
3 Μεγάλους Μπλεκ 07/1971,06/1973,02/1977.
Μπλεκ μικρό #1 (σε καινούργιο αντίτυπο), 5,9, 19,27,44,110, 118,127,140,207.
Και μία καινούργια σελίδα με πολεμικά κόμικς.
Στο ξεκίνημα της βέβαια αλλά πολύ σύντομα θα εμπλουτιστεί με παλιά σπάνια κόμικς.
Αγόρι Δυναμικό τα τεύχη #1 (σε καινούργιο αντίτυπο),34,35,57,61
Πρόσθεσα τα παρακάτω εξώφυλλα στο site. Αφού βεβαία τα είχα προσθέσει πρώτα στην συλλογή μου.
Θα βρείτε λοιπόν :
3 Μεγάλους Μπλεκ 07/1971,06/1973,02/1977.
Μπλεκ μικρό #1 (σε καινούργιο αντίτυπο), 5,9, 19,27,44,110, 118,127,140,207.
Και μία καινούργια σελίδα με πολεμικά κόμικς.
Στο ξεκίνημα της βέβαια αλλά πολύ σύντομα θα εμπλουτιστεί με παλιά σπάνια κόμικς.
Αγόρι Δυναμικό τα τεύχη #1 (σε καινούργιο αντίτυπο),34,35,57,61
Δευτέρα 11 Οκτωβρίου 2010
Σαρώσεις κόμικς επί πληρωμή ...όχι δα.
Σαρώσεις επί πληρωμή ?
Έχω πάρει το τελευταίο διάστημα μαιλ από άγνωστους επισκέπτες που ζητάνε να σκανάρουμε κάποια τεύχη έστω πληρωνοντάς μας κάτι.
Παίρνω αφορμή από λοιπόν από τα αιτήματα αυτών των φίλων για να τονίσω τα παρακάτω.
Τα σκαναρισμένα κόμικς είναι αδιανόητο να διατίθενται επί αμοιβή.
Είναι τουλάχιστον ανήθικο και σίγουρα παράνομο.
Εμείς εδώ σκανάρουμε όταν υπάρχει χρόνος δειγματοληπτικά τεύχη από την προσωπική μας συλλογή μας και τα δίνουμε για ελεύθερο και δωρεάν κατέβασμα.
Δεν είναι ούτε εμπορεύσιμα υλικό ούτε κάτι που πωλείται ή ένοικιάζεται σε σελίδες περιορισμένης πρόσβασης "Μόνο για μέλη"
Αν σας ζητηθούν λοιπόν χρήματα, για τον κόπο του μάστορα, απλά γελάστε και προσπεράστε τον απατεώνα. Κάποιοι άλλοι θα τα δίνουν ελεύθερα.
Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2010
Ευλογάμε τα γένια μας :-)
Αναδημοσιεύω την συνέντευξη που έδωσα στο περιοδικό Velvet http://velvetmagazine.gr/
Η συνέντευξη δόθηκε με την ευκαιρία της έκθεσης και του Φεστιβάλ.
Θίγει κάποια ενδιαφέροντα θέματα "συλλεκτικής" φύσης αλλά όχι μόνο.
Όπως πάντα τα σχόλια είναι ελεύθερα.
Πότε και πώς ξεκινήσατε να συλλέγετε κόμικς;
Από τότε που μπορούσα να πάω στο περίπτερο και να τα αγοράσω. Πολύ παλιά δηλαδή, στα μέσα της χρυσής δεκαετίας του `70. Πολλοί διαθέσιμοι τίτλοι στα περίπτερα, πολλές κυκλοφορίες, πολλά μαγαζάκια με μεταχειρισμένα περιοδικά και πρακτορεία τύπου. Ό,τι χρειάζεται δηλαδή για να χαθεί ο έλεγχος και το χαρτζιλίκι. Φυσικά αυτά τα πρώτα τεύχη έπεσαν θύμα γονικών εκκαθαρίσεων, διωγμών, δανεισμών, μετακομίσεων. Λίγα έμειναν σώα, και αυτά περιμένουν χρόνια για να βρουν τα χαμένα αδελφάκια τους. Φυσικά, εκείνες τις εποχές κόμικς σήμαινε διάβασμα, ανταλλαγή, παιχνίδι. Η έννοια της συλλογής ήρθε για όλους μας πολύ αργότερα.
Ποιο θεωρείτε πως είναι το σπανιότερο κομμάτι της συλλογής σας; Ύπαρχει κάποιο που ονειρεύεστε να αποκτήσετε;
Ονειρεύομαι να αποκτήσω όλα αυτά τα τεύχη που θα μου προσφέρουν ξεκούραση και διασκέδαση όταν τα διαβάσω. Αυτό είναι το βασικό μου μέλημα όταν αποκτώ κάτι. Σίγουρα υπάρχουν και τα τεύχη-«κλειδιά», που πρέπει να έχει κάθε συλλογή. Τα πρώτα τεύχη από κάποια έκδοση, τεύχη που βγήκαν σε λίγα αντίτυπα, παλιά και σπάνια. Αυτό που έμαθα όμως συλλέγοντας τόσα χρόνια, είναι ότι όλα θα περάσουν κάποια στιγμή από μπροστά σου. Αρκεί εσύ εκείνη τη στιγμή να είσαι έτοιμος και να μπορείς να το αγοράσεις. Μου έχουν παρουσιαστεί ευκαιρίες τρελές. Ολόκληρες συλλογές σε καλές τιμές. Αρκετές τις αγόρασα, μερικές όμως δεν μπόρεσα γιατί λίγες μέρες πριν είχα πάρει κάτι άλλο και δεν υπήρχε διαθέσιμο ταμείο.
Το όνειρό μου είναι αυτό που έχει κάθε συλλέκτης κόμικς στον κόσμο: να βρεθώ σε κάποιο ξεχασμένο από το Θεό μέρος και εκεί, σε ένα μαγαζί, να ανακαλύψω ένα κιβώτιο με σπάνια κόμικς. Αυτό είναι το όνειρό μου. Καθόλου πρωτότυπο, σε διαβεβαιώνω. Ξέρω δεκάδες άτομα μου κοιμούνται και ξυπνούν με αυτό.
Ο Γερμανός φιλόσοσοφος Walter Benjamin είχε αναφέρει πως ενδόμυχη επιθυμία κάθε συλλέκτη είναι να ανανεώσει το παρελθόν. Εσείς για ποιο λόγο συλλέγετε;
Συλλέγω για να αποκτήσω αυτά που είχα παλιά. Συλλέγω γιατί μου αρέσει να διαβάζω. Συλλέγω γιατί μπορώ. Σίγουρα το παρελθόν μας είναι πάντα κάτι που ψάχνουμε. Έστω μέσα από τα μέσα (κόμικς) αυτά. Η ζωή μας προχωράει και αλλάζει καθημερινά, αλλά αν μπορώ να έχω κάποια κομμάτια από το παρελθόν μου διαθέσιμα, γιατί όχι;
Πείτε μου 5 από τα αγαπημένα σας κόμικς.
Υπάρχουν πολλές κατηγορίες που μπορούμε να εντάξουμε τα κόμικς. Βάσει περιεχομένου, στιλ, σχολής δημιουργίας του και πολλά ακόμα. Είναι δύσκολο αυτό που ζητάς. Πώς να διαλέξει κάποιος τα καλύτερα από τα «παιδιά» του; Απλά θα πω εδώ τις «σειρές», όπως τις ονομάζουμε εμείς, που αγωνίζομαι να συμπληρώσω εδώ και καιρό.
1.Μπλεκ, Ζαγκόρ, Όμπραξ από τις αρχές του `70.
2.Τα Υπερηρωικά των εκδόσεων Καμπανά, από τα τέλη του `70.
3.Τα παραλογοτεχνικά ή λαϊκά αναγνώσματα, όπως βαφτίστηκαν, του Μικρού Σερίφη.
4.Λούκυ Λουκ, Αστερίξ, Τεν Τεν, αλλά τις παλιές, πρώτες τους εκδόσεις.
5.Το περιοδικό Αγόρι. Ίσως το περιοδικό με την πιο δυναμική και σύγχρονη ύλη για ένα νέο στα τέλη του `70.
Ο Harvey Pekar, δημιουργός του American Splendor, είχε πει πως ένας από τους λόγους που ξεκίνησε να δημιουργεί κόμικς ήταν επειδή ένιωθε ελεύθερος να πει ή να κάνει τα πάντα. Έχετε σκεφτεί ποτέ να γράψετε ή να σχεδιάσετε κάτι δικό σας;
Θα έλεγα όχι. Δεν είχα ποτέ αυτή την επιθυμία και σίγουρα ούτε το ταλέντο. Να φανταστείς ότι δεν μπορώ να τραβήξω μια ίσια γραμμή. Αυτό που έχω είναι μόνο το κριτήριο του τι μου αρέσει να διαβάσω και τι όχι. Η μόνη δημιουργική περίπτωση που θα μπορούσα ίσως να φανταστώ σαν εφικτή είναι να γράψω κάτι σχετικό ιστορικά με τα κόμικς. Αλλά αυτό έχει γίνει μέχρι τώρα πολλές φορές, άλλοτε πετυχημένα και άλλοτε αποτυχημένα, επομένως δεν νομίζω να το επιχειρούσα ουτε και αυτό.
Ποιος είναι ο αγαπημένος σας σχεδιαστής ή συγγραφέας κόμικς;
Συγγραφέας θα πω απλά ο Stan Lee. Δημιούργησε ένα ολόκληρο σύμπαν στα Υπερηρωικά κόμικς. Έδωσε καινούργια ζωή σε κάτι που για χρόνια ολόκληρα είχε βαλτώσει χωρίς καμία εξέλιξη. Καινοτόμησε δημιουργώντας ήρωες με προβλήματα. Σούπερ ήρωες που έμεναν με τη θεία και δεν είχαν να πληρώσουν το νοίκι (Spiderman). Πολύ μακριά από τους αψεγάδιαστους ήρωες που προηγήθηκαν. Αρκεί τέλος να σου πω ότι περισσότερες από τις μισές ταινίες με Υπερήρωες που έχουν βγει στον κινηματογράφο αφορούν είτε σε δικές του προσωπικές δημιουργίες είτε σε χαρακτήρες που γεννήθηκαν κάτω από την επίβλεψή του.
Για σχεδιαστή δεν έχω αγαπημένο. Αρκεί να είναι ρεαλιστικό το σχέδιο. Να υπάρχει σωστή ανατομία και αίσθηση του χώρου στα πάνελ. Αυτό που δεν αντέχω με τίποτα είναι το δήθεν προχωρημένο, «προσωπικό» σχέδιο με τις μαυρίλες, το άτεχνο σχέδιο και τις… γραμμές για πόδια. Αυτός πάντως που με είχε εντυπωσιάσει όταν εμφανίστηκε είναι ο Alex Ross. Με το φωτορεαλιστικό του σχέδιο δημιούργησε πραγματικούς ζωγραφικούς πίνακες με τους ήρωες. Ήταν η πρώτη φορά που είδαμε τους Υπερήρωες όπως θα έμοιαζαν αν υπήρχαν πραγματικά.
Πώς φυλάσσετε τις συλλογές σας και ποια συμβουλή θα δίνατε σε νέους συλλέκτες;
Ευλαβικά ίσως, ή μάλλον μπα… δεν θα το έλεγα. Με την ανοχή της συζύγου (ελπίζω για πάντα) υπάρχει ο δικός μου χώρος για τα κόμικς μου στο σπίτι. Μια μεγάλη βιβλιοθήκη, δύο ντουλάπες και αρκετά κιβώτια βοηθάνε στη φύλαξη. Βέβαια μη φανταστείς αεροστεγή συσκευασία, αφυγραντήρες και άλλα τέτοια διαστημικά. Η συλλογή υπάρχει για να ξεφυλλίζεται, να διαβάζεται και να είναι προσιτή πάντα.
Δεν υπήρξα ποτέ μανιακός με τη φυσική κατάσταση των τευχών. Είτε πάρα πολύ καλό, είτε άριστο, είτε απλά καλό, έχουν την ίδια σημασία για μένα. Είμαι περισσότερο προσανατολισμένος στην ολοκλήρωση των σειρών. Αφού γίνει αυτό και υπάρχει η ευχέρεια, ακολουθεί η βελτίωση των τευχών.
Δύο πράγματα δεν μπορώ να καταλάβω εύκολα: αυτούς που ψάχνουν τεύχη μόνο σε άριστη κατάσταση, και ας τους λείπουν δεκάδες ή εκατοντάδες, και αυτούς που παίρνουν τεύχη σφραγισμένα σε πλαστικό για να μην αλλοιωθούν. Θα το καταλάβαινα αν μάζευαν π.χ. κέρματα, που υπάρχουν μόνο δύο όψεις να δεις αλλά το κόμικς πρέπει να το πιάσεις, να το μυρίσεις (!), να το ξεφυλλίσεις, να το διαβάσεις. Από το παραπάνω καταλαβαίνεις και τη συμβουλή μου στους νέους συλλέκτες. Να πάρουν τεύχη που τους άρεσαν σαν παιδιά. Να τα πάρουν για να τα διαβάσουν και τα απολαύσουν. Όμως πριν αρχίσουν με κλειστά μάτια να αγοράζουν όπου και όπως βρουν, ας κάνουν μια παύση. Ας ρωτήσουν, ας ψάξουν στο internet, στα βιβλιοπωλεία ή και αλλού να βρουν τις πραγματικές εμπορικές αξίες αυτών που θέλουν να αγοράσουν. Όπως σε όλες τις αγορές έτσι και εδώ υπάρχουν καλοί και κακοί. Τύποι που κάτω από τον μανδύα του συλλέκτη ή του μελετητή κρύβουν ένα λύκο έτοιμο να δαγκώσει, ζητώντας μη αντιπροσωπευτικά ποσά. Είναι, το ξέρω, δύσκολο για πράγματα εκτός επίσημης κυκλοφορίας να δοθεί τιμή, αλλά σε όλα τα μέρη που ασχολούνται σοβαρά με τις συλλογές έχει γίνει. Γιατί όχι και εδώ. Να τονίσω, ευλογώντας τα γένια μας, ότι στο www.mycomics.gr έχουμε εδώ και καιρό αναρτήσει έναν τιμοκατάλογο για παλιές εκδόσεις. Επιπλέον δίνουμε πληροφορίες και κοστολόγια σε όποιον μας τα ζητήσει.
Γιατί πιστεύετε πως έντυπα που πλέον θεωρούνται cult και συλλεκτικά όπως το Αγόρι, η Πάττυ, ο Μπλέκ, ο Όμπραξ, ο Τιραμόλα, η Βαβούρα, βρήκαν τόσο μεγάλη ανταπόκριση στην Ελλάδα του ‘80 και ‘90;
Απλά τότε δεν υπήρχαν σειρήνες και άλλοι ανταγωνιστές για τον ελεύθερο χρόνο των παιδιών. Τα κόμικς ήταν τα μόνα, μαζί με την τηλεόραση, μέσα μοναχικής, ας πούμε, διασκέδασης εντός του σπιτιού. Ας θυμηθούμε λίγο την τότε εποχή: δεν υπήρχε τίποτα από αυτά που κλέβουν σήμερα τον χρόνο του παιδιού. Δεν είχαμε DVD, Playstation, κινητά, internet και όλα τα άλλα σύγχρονα gadgets. Το διάβασμα -και εδώ να πω ότι η συνηθισμένη πορεία ήταν κόμικς αρχικά, βιβλία μετά- ήταν μονόδρομος. Επίσης να πω ότι δεν είναι τόσο παθητικό όσο ακούγεται ίσως τώρα. Ο αναγνώστης έχει μια μεγάλη δυνατότητα, αυτή της επιλογής. Μου αρέσει να αγοράζω και να διαβάζω ένα περιοδικό και αν όχι το προσπερνάω. Έτσι λοιπόν, περιοδικά που έκαναν καλά τη δουλειά τους άντεξαν σε βάθος χρόνου, για να σβήσουν όμως και αυτά στις αρχές του ‘90. Τίτλοι όπως αυτοί που αναφέρεις είναι τέτοια παραδείγματα. Αγόραζαν επιτυχημένες ιστορίες από αναγνωρισμένα περιοδικά της Ευρώπης και της Αμερικής. Αυτή ήταν και η διαφορά τους από λιγότερο γνωστά και πετυχημένα περιοδικά της ίδιας εποχής. Είπαμε, ο αναγνώστης έχει κριτήριο και δύναμη στα χέρια του.
Πώς ξεκίνησε η ιδέα για το mycomics.gr;
Το 2004 βρεθήκαμε με τον Κώστα Καπετσώνη. Φίλος αυτός, των Αμερικάνικων εκδόσεων κόμικς. Κάπως πάνω στην κουβέντα είπαμε να φτιάξουμε ένα site αναφοράς για τις συλλογές μας. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε σχεδόν τίποτα στο διαδίκτυο για ελληνικά παλιά κόμικς. Ήταν η πρώτη φορά που ο επισκέπτης μπορούσε να δει σαρώσεις υψηλής ανάλυσης από εξώφυλλα, ιστορίες, ήρωες και σχόλια για αυτά που είχε διαβάσει μικρός. Για την εποχή του ήταν πρωτοποριακό και μοναδικό. Βοήθησε σε αυτό η τεχνογνωσία που είχαμε και βελτιώσαμε στην πορεία. Σήμερα ευτυχώς υπάρχουν αρκετά sites στον ελληνικό χώρο. Με την θεματολογία του το καθένα, τον τρόπο παρουσίασης του αντικειμένου, πολλούς ανθρώπους που τα συντηρούν. Όποιος μας επισκεφτεί θα περάσει ευχάριστα την ώρα του. Είναι, όπως έγραψαν παλιότερα, σαν ένα σεντούκι παλιό που το ανοίγεις ύστερα από χρόνια και βρίσκεις μέσα κομμάτια από το παρελθόν σου.
Δεν σας είναι δύσκολο να αποχωρίζεστε κομμάτια από τις συλλογές σας, όταν κάποιος επιθυμεί να τα αγοράσει;
Καθόλου δύσκολο, γιατί αυτά που πουλιούνται ή ανταλλάσσονται είναι διπλά και τριπλά κομμάτια. Ψάχνοντας για παλιά τεύχη είναι εύκολο να πέσεις σε τέτοια. Έχω επιλέξει όταν πετυχαίνω διαθέσιμα τεύχη να τα αγοράζω όλα. Κρατάω αυτά που λείπουν και δίνω με κάποιο τρόπο τα διπλά σε άλλους συλλέκτες. Μέθοδος που βοηθάει στις γνωριμίες και στο άνοιγμα του κύκλου.
Ποια ελπίζετε να είναι η ανταπόκριση του κόσμου στην έκθεσή σας στο 12ο Διεθνές Πανόραμα Κινηματογράφου & Πολιτισμού που θα πραγματοποιηθεί στην Πάτρα;
Δεν ξέρω και δεν ελπίζω τίποτα συγκεκριμένο ή μετρήσιμο. Η κίνηση αυτή έγινε για να προσφέρουμε μια έκπληξη στους επισκέπτες της έκθεσης. Νομίζω πως δεν υπαρχει κανείς που δεν έχει διαβάσει κόμικς ως παιδί. Άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο. Αυτό που ελπίζω είναι να δουν τα εκθέματά μας και να ανοίξουν ένα παράθυρο στο παρελθόν τους. Έστω για λίγο. Τώρα αν κάποιοι έχουν τη δική τους συλλογή, ας ρίξουν μια ματιά να μας βρουν εκεί γύρω. Σίγουρα θα έχουμε πολλά να πούμε.
Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας για το mycomics.gr;
Τα σχέδια είναι απλά. Πρώτο και πιο εύκολο είναι το να προσθέσω υλικό στη συλλογή μου και να αναβαθμίζουμε με καινούργια εκθέματα το site. Το επόμενο σχέδιο και στόχος είναι να ανακαλύψω, αλλά και να ανακαλυφθώ από συμπολεμιστές συλλέκτες, ώστε να βοηθήσει ο ένας τον άλλο στο μεγάλωμα της συλλογής. Είπαμε, ο συλλέκτης είναι κατά βάση μοναχικό ον, αλλά μόνο δίπλα σε άλλους μπορεί να αναδείξει και να αναδειχτεί!
Η συνέντευξη δόθηκε με την ευκαιρία της έκθεσης και του Φεστιβάλ.
Θίγει κάποια ενδιαφέροντα θέματα "συλλεκτικής" φύσης αλλά όχι μόνο.
Όπως πάντα τα σχόλια είναι ελεύθερα.
Πότε και πώς ξεκινήσατε να συλλέγετε κόμικς;
Από τότε που μπορούσα να πάω στο περίπτερο και να τα αγοράσω. Πολύ παλιά δηλαδή, στα μέσα της χρυσής δεκαετίας του `70. Πολλοί διαθέσιμοι τίτλοι στα περίπτερα, πολλές κυκλοφορίες, πολλά μαγαζάκια με μεταχειρισμένα περιοδικά και πρακτορεία τύπου. Ό,τι χρειάζεται δηλαδή για να χαθεί ο έλεγχος και το χαρτζιλίκι. Φυσικά αυτά τα πρώτα τεύχη έπεσαν θύμα γονικών εκκαθαρίσεων, διωγμών, δανεισμών, μετακομίσεων. Λίγα έμειναν σώα, και αυτά περιμένουν χρόνια για να βρουν τα χαμένα αδελφάκια τους. Φυσικά, εκείνες τις εποχές κόμικς σήμαινε διάβασμα, ανταλλαγή, παιχνίδι. Η έννοια της συλλογής ήρθε για όλους μας πολύ αργότερα.
Ποιο θεωρείτε πως είναι το σπανιότερο κομμάτι της συλλογής σας; Ύπαρχει κάποιο που ονειρεύεστε να αποκτήσετε;
Ονειρεύομαι να αποκτήσω όλα αυτά τα τεύχη που θα μου προσφέρουν ξεκούραση και διασκέδαση όταν τα διαβάσω. Αυτό είναι το βασικό μου μέλημα όταν αποκτώ κάτι. Σίγουρα υπάρχουν και τα τεύχη-«κλειδιά», που πρέπει να έχει κάθε συλλογή. Τα πρώτα τεύχη από κάποια έκδοση, τεύχη που βγήκαν σε λίγα αντίτυπα, παλιά και σπάνια. Αυτό που έμαθα όμως συλλέγοντας τόσα χρόνια, είναι ότι όλα θα περάσουν κάποια στιγμή από μπροστά σου. Αρκεί εσύ εκείνη τη στιγμή να είσαι έτοιμος και να μπορείς να το αγοράσεις. Μου έχουν παρουσιαστεί ευκαιρίες τρελές. Ολόκληρες συλλογές σε καλές τιμές. Αρκετές τις αγόρασα, μερικές όμως δεν μπόρεσα γιατί λίγες μέρες πριν είχα πάρει κάτι άλλο και δεν υπήρχε διαθέσιμο ταμείο.
Το όνειρό μου είναι αυτό που έχει κάθε συλλέκτης κόμικς στον κόσμο: να βρεθώ σε κάποιο ξεχασμένο από το Θεό μέρος και εκεί, σε ένα μαγαζί, να ανακαλύψω ένα κιβώτιο με σπάνια κόμικς. Αυτό είναι το όνειρό μου. Καθόλου πρωτότυπο, σε διαβεβαιώνω. Ξέρω δεκάδες άτομα μου κοιμούνται και ξυπνούν με αυτό.
Ο Γερμανός φιλόσοσοφος Walter Benjamin είχε αναφέρει πως ενδόμυχη επιθυμία κάθε συλλέκτη είναι να ανανεώσει το παρελθόν. Εσείς για ποιο λόγο συλλέγετε;
Συλλέγω για να αποκτήσω αυτά που είχα παλιά. Συλλέγω γιατί μου αρέσει να διαβάζω. Συλλέγω γιατί μπορώ. Σίγουρα το παρελθόν μας είναι πάντα κάτι που ψάχνουμε. Έστω μέσα από τα μέσα (κόμικς) αυτά. Η ζωή μας προχωράει και αλλάζει καθημερινά, αλλά αν μπορώ να έχω κάποια κομμάτια από το παρελθόν μου διαθέσιμα, γιατί όχι;
Πείτε μου 5 από τα αγαπημένα σας κόμικς.
Υπάρχουν πολλές κατηγορίες που μπορούμε να εντάξουμε τα κόμικς. Βάσει περιεχομένου, στιλ, σχολής δημιουργίας του και πολλά ακόμα. Είναι δύσκολο αυτό που ζητάς. Πώς να διαλέξει κάποιος τα καλύτερα από τα «παιδιά» του; Απλά θα πω εδώ τις «σειρές», όπως τις ονομάζουμε εμείς, που αγωνίζομαι να συμπληρώσω εδώ και καιρό.
1.Μπλεκ, Ζαγκόρ, Όμπραξ από τις αρχές του `70.
2.Τα Υπερηρωικά των εκδόσεων Καμπανά, από τα τέλη του `70.
3.Τα παραλογοτεχνικά ή λαϊκά αναγνώσματα, όπως βαφτίστηκαν, του Μικρού Σερίφη.
4.Λούκυ Λουκ, Αστερίξ, Τεν Τεν, αλλά τις παλιές, πρώτες τους εκδόσεις.
5.Το περιοδικό Αγόρι. Ίσως το περιοδικό με την πιο δυναμική και σύγχρονη ύλη για ένα νέο στα τέλη του `70.
Ο Harvey Pekar, δημιουργός του American Splendor, είχε πει πως ένας από τους λόγους που ξεκίνησε να δημιουργεί κόμικς ήταν επειδή ένιωθε ελεύθερος να πει ή να κάνει τα πάντα. Έχετε σκεφτεί ποτέ να γράψετε ή να σχεδιάσετε κάτι δικό σας;
Θα έλεγα όχι. Δεν είχα ποτέ αυτή την επιθυμία και σίγουρα ούτε το ταλέντο. Να φανταστείς ότι δεν μπορώ να τραβήξω μια ίσια γραμμή. Αυτό που έχω είναι μόνο το κριτήριο του τι μου αρέσει να διαβάσω και τι όχι. Η μόνη δημιουργική περίπτωση που θα μπορούσα ίσως να φανταστώ σαν εφικτή είναι να γράψω κάτι σχετικό ιστορικά με τα κόμικς. Αλλά αυτό έχει γίνει μέχρι τώρα πολλές φορές, άλλοτε πετυχημένα και άλλοτε αποτυχημένα, επομένως δεν νομίζω να το επιχειρούσα ουτε και αυτό.
Ποιος είναι ο αγαπημένος σας σχεδιαστής ή συγγραφέας κόμικς;
Συγγραφέας θα πω απλά ο Stan Lee. Δημιούργησε ένα ολόκληρο σύμπαν στα Υπερηρωικά κόμικς. Έδωσε καινούργια ζωή σε κάτι που για χρόνια ολόκληρα είχε βαλτώσει χωρίς καμία εξέλιξη. Καινοτόμησε δημιουργώντας ήρωες με προβλήματα. Σούπερ ήρωες που έμεναν με τη θεία και δεν είχαν να πληρώσουν το νοίκι (Spiderman). Πολύ μακριά από τους αψεγάδιαστους ήρωες που προηγήθηκαν. Αρκεί τέλος να σου πω ότι περισσότερες από τις μισές ταινίες με Υπερήρωες που έχουν βγει στον κινηματογράφο αφορούν είτε σε δικές του προσωπικές δημιουργίες είτε σε χαρακτήρες που γεννήθηκαν κάτω από την επίβλεψή του.
Για σχεδιαστή δεν έχω αγαπημένο. Αρκεί να είναι ρεαλιστικό το σχέδιο. Να υπάρχει σωστή ανατομία και αίσθηση του χώρου στα πάνελ. Αυτό που δεν αντέχω με τίποτα είναι το δήθεν προχωρημένο, «προσωπικό» σχέδιο με τις μαυρίλες, το άτεχνο σχέδιο και τις… γραμμές για πόδια. Αυτός πάντως που με είχε εντυπωσιάσει όταν εμφανίστηκε είναι ο Alex Ross. Με το φωτορεαλιστικό του σχέδιο δημιούργησε πραγματικούς ζωγραφικούς πίνακες με τους ήρωες. Ήταν η πρώτη φορά που είδαμε τους Υπερήρωες όπως θα έμοιαζαν αν υπήρχαν πραγματικά.
Πώς φυλάσσετε τις συλλογές σας και ποια συμβουλή θα δίνατε σε νέους συλλέκτες;
Ευλαβικά ίσως, ή μάλλον μπα… δεν θα το έλεγα. Με την ανοχή της συζύγου (ελπίζω για πάντα) υπάρχει ο δικός μου χώρος για τα κόμικς μου στο σπίτι. Μια μεγάλη βιβλιοθήκη, δύο ντουλάπες και αρκετά κιβώτια βοηθάνε στη φύλαξη. Βέβαια μη φανταστείς αεροστεγή συσκευασία, αφυγραντήρες και άλλα τέτοια διαστημικά. Η συλλογή υπάρχει για να ξεφυλλίζεται, να διαβάζεται και να είναι προσιτή πάντα.
Δεν υπήρξα ποτέ μανιακός με τη φυσική κατάσταση των τευχών. Είτε πάρα πολύ καλό, είτε άριστο, είτε απλά καλό, έχουν την ίδια σημασία για μένα. Είμαι περισσότερο προσανατολισμένος στην ολοκλήρωση των σειρών. Αφού γίνει αυτό και υπάρχει η ευχέρεια, ακολουθεί η βελτίωση των τευχών.
Δύο πράγματα δεν μπορώ να καταλάβω εύκολα: αυτούς που ψάχνουν τεύχη μόνο σε άριστη κατάσταση, και ας τους λείπουν δεκάδες ή εκατοντάδες, και αυτούς που παίρνουν τεύχη σφραγισμένα σε πλαστικό για να μην αλλοιωθούν. Θα το καταλάβαινα αν μάζευαν π.χ. κέρματα, που υπάρχουν μόνο δύο όψεις να δεις αλλά το κόμικς πρέπει να το πιάσεις, να το μυρίσεις (!), να το ξεφυλλίσεις, να το διαβάσεις. Από το παραπάνω καταλαβαίνεις και τη συμβουλή μου στους νέους συλλέκτες. Να πάρουν τεύχη που τους άρεσαν σαν παιδιά. Να τα πάρουν για να τα διαβάσουν και τα απολαύσουν. Όμως πριν αρχίσουν με κλειστά μάτια να αγοράζουν όπου και όπως βρουν, ας κάνουν μια παύση. Ας ρωτήσουν, ας ψάξουν στο internet, στα βιβλιοπωλεία ή και αλλού να βρουν τις πραγματικές εμπορικές αξίες αυτών που θέλουν να αγοράσουν. Όπως σε όλες τις αγορές έτσι και εδώ υπάρχουν καλοί και κακοί. Τύποι που κάτω από τον μανδύα του συλλέκτη ή του μελετητή κρύβουν ένα λύκο έτοιμο να δαγκώσει, ζητώντας μη αντιπροσωπευτικά ποσά. Είναι, το ξέρω, δύσκολο για πράγματα εκτός επίσημης κυκλοφορίας να δοθεί τιμή, αλλά σε όλα τα μέρη που ασχολούνται σοβαρά με τις συλλογές έχει γίνει. Γιατί όχι και εδώ. Να τονίσω, ευλογώντας τα γένια μας, ότι στο www.mycomics.gr έχουμε εδώ και καιρό αναρτήσει έναν τιμοκατάλογο για παλιές εκδόσεις. Επιπλέον δίνουμε πληροφορίες και κοστολόγια σε όποιον μας τα ζητήσει.
Γιατί πιστεύετε πως έντυπα που πλέον θεωρούνται cult και συλλεκτικά όπως το Αγόρι, η Πάττυ, ο Μπλέκ, ο Όμπραξ, ο Τιραμόλα, η Βαβούρα, βρήκαν τόσο μεγάλη ανταπόκριση στην Ελλάδα του ‘80 και ‘90;
Απλά τότε δεν υπήρχαν σειρήνες και άλλοι ανταγωνιστές για τον ελεύθερο χρόνο των παιδιών. Τα κόμικς ήταν τα μόνα, μαζί με την τηλεόραση, μέσα μοναχικής, ας πούμε, διασκέδασης εντός του σπιτιού. Ας θυμηθούμε λίγο την τότε εποχή: δεν υπήρχε τίποτα από αυτά που κλέβουν σήμερα τον χρόνο του παιδιού. Δεν είχαμε DVD, Playstation, κινητά, internet και όλα τα άλλα σύγχρονα gadgets. Το διάβασμα -και εδώ να πω ότι η συνηθισμένη πορεία ήταν κόμικς αρχικά, βιβλία μετά- ήταν μονόδρομος. Επίσης να πω ότι δεν είναι τόσο παθητικό όσο ακούγεται ίσως τώρα. Ο αναγνώστης έχει μια μεγάλη δυνατότητα, αυτή της επιλογής. Μου αρέσει να αγοράζω και να διαβάζω ένα περιοδικό και αν όχι το προσπερνάω. Έτσι λοιπόν, περιοδικά που έκαναν καλά τη δουλειά τους άντεξαν σε βάθος χρόνου, για να σβήσουν όμως και αυτά στις αρχές του ‘90. Τίτλοι όπως αυτοί που αναφέρεις είναι τέτοια παραδείγματα. Αγόραζαν επιτυχημένες ιστορίες από αναγνωρισμένα περιοδικά της Ευρώπης και της Αμερικής. Αυτή ήταν και η διαφορά τους από λιγότερο γνωστά και πετυχημένα περιοδικά της ίδιας εποχής. Είπαμε, ο αναγνώστης έχει κριτήριο και δύναμη στα χέρια του.
Πώς ξεκίνησε η ιδέα για το mycomics.gr;
Το 2004 βρεθήκαμε με τον Κώστα Καπετσώνη. Φίλος αυτός, των Αμερικάνικων εκδόσεων κόμικς. Κάπως πάνω στην κουβέντα είπαμε να φτιάξουμε ένα site αναφοράς για τις συλλογές μας. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε σχεδόν τίποτα στο διαδίκτυο για ελληνικά παλιά κόμικς. Ήταν η πρώτη φορά που ο επισκέπτης μπορούσε να δει σαρώσεις υψηλής ανάλυσης από εξώφυλλα, ιστορίες, ήρωες και σχόλια για αυτά που είχε διαβάσει μικρός. Για την εποχή του ήταν πρωτοποριακό και μοναδικό. Βοήθησε σε αυτό η τεχνογνωσία που είχαμε και βελτιώσαμε στην πορεία. Σήμερα ευτυχώς υπάρχουν αρκετά sites στον ελληνικό χώρο. Με την θεματολογία του το καθένα, τον τρόπο παρουσίασης του αντικειμένου, πολλούς ανθρώπους που τα συντηρούν. Όποιος μας επισκεφτεί θα περάσει ευχάριστα την ώρα του. Είναι, όπως έγραψαν παλιότερα, σαν ένα σεντούκι παλιό που το ανοίγεις ύστερα από χρόνια και βρίσκεις μέσα κομμάτια από το παρελθόν σου.
Δεν σας είναι δύσκολο να αποχωρίζεστε κομμάτια από τις συλλογές σας, όταν κάποιος επιθυμεί να τα αγοράσει;
Καθόλου δύσκολο, γιατί αυτά που πουλιούνται ή ανταλλάσσονται είναι διπλά και τριπλά κομμάτια. Ψάχνοντας για παλιά τεύχη είναι εύκολο να πέσεις σε τέτοια. Έχω επιλέξει όταν πετυχαίνω διαθέσιμα τεύχη να τα αγοράζω όλα. Κρατάω αυτά που λείπουν και δίνω με κάποιο τρόπο τα διπλά σε άλλους συλλέκτες. Μέθοδος που βοηθάει στις γνωριμίες και στο άνοιγμα του κύκλου.
Ποια ελπίζετε να είναι η ανταπόκριση του κόσμου στην έκθεσή σας στο 12ο Διεθνές Πανόραμα Κινηματογράφου & Πολιτισμού που θα πραγματοποιηθεί στην Πάτρα;
Δεν ξέρω και δεν ελπίζω τίποτα συγκεκριμένο ή μετρήσιμο. Η κίνηση αυτή έγινε για να προσφέρουμε μια έκπληξη στους επισκέπτες της έκθεσης. Νομίζω πως δεν υπαρχει κανείς που δεν έχει διαβάσει κόμικς ως παιδί. Άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο. Αυτό που ελπίζω είναι να δουν τα εκθέματά μας και να ανοίξουν ένα παράθυρο στο παρελθόν τους. Έστω για λίγο. Τώρα αν κάποιοι έχουν τη δική τους συλλογή, ας ρίξουν μια ματιά να μας βρουν εκεί γύρω. Σίγουρα θα έχουμε πολλά να πούμε.
Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας για το mycomics.gr;
Τα σχέδια είναι απλά. Πρώτο και πιο εύκολο είναι το να προσθέσω υλικό στη συλλογή μου και να αναβαθμίζουμε με καινούργια εκθέματα το site. Το επόμενο σχέδιο και στόχος είναι να ανακαλύψω, αλλά και να ανακαλυφθώ από συμπολεμιστές συλλέκτες, ώστε να βοηθήσει ο ένας τον άλλο στο μεγάλωμα της συλλογής. Είπαμε, ο συλλέκτης είναι κατά βάση μοναχικό ον, αλλά μόνο δίπλα σε άλλους μπορεί να αναδείξει και να αναδειχτεί!
Τετάρτη 29 Σεπτεμβρίου 2010
ΕΚΘΕΣΗ ΚΟΜΙΚΣ
Από την Παρασκευή 1/10 ξεκινάμε έκθεση κόμικς στο φουαγιέ του κινηματογράφου IDEAL, Πάτρα, Αγίου Νικολάου με θέμα: "το σεντούκι αναμνήσεων από τα παιδικά χρόνια ανοίγει".
Θα εκθέσουμε περί τα 40 κάδρα με εξώφυλλα από σπάνια Ελληνικά κόμικς όλων των εποχών. Ελπίδα και επιδίωξη μας μέσα από αυτή την εκδήλωση είναι να συναντήσουμε και να γνωριστούμε με φίλους των κόμικς από την περιοχή μας.
Αρκετές από τις ώρες λειτουργίας της έκθεσης θα είμαστε παρόντες εμείς και άλλοι φίλοι συλλέκτες προκειμένου να μιλήσουμε με τους επισκέπτες για την αγαπημένη μας ασχολία.
Η έκθεση γίνεται στα πλαίσια του «Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου και πολιτισμού Πάτρας». Το φεστιβάλ διοργανώνεται για δωδέκατη επιτυχημένη χρονιά και θα διαρκέσει ως 09/10.
Πολλά περισσότερα για το φεστιβάλ, το πρόγραμμα προβολών και των λοιπών εκδηλώσεων θα βρείτε στην σελίδα του Φεστιβάλ http://www.independent.gr/
Θα σας δούμε εκεί.
Υ.Γ εμείς θα επανέλθουμε σε φυσιολογικούς ρυθμούς με πολλά νέα τεύχη τις επόμενες μέρες.
Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010
Η Μάσκα εκ των έσω. Τζίμμυ Κορίνης στην Arta Press
Pulp magazines - Στην εποχή της Μάσκας υπό ΤΖΙΜΜΥ ΚΟΡΙΝΗ
Δημοσίευση: Arta Press 23-07-2010 - Τεύχος: Τεύχος 53 (Ιούλιος - Αύγουστος 2010)
Τα «πολτοπεριοδικά» (pulp magazines), όπως έμελλε να γίνουν γνωστά όταν πέρασαν στη σφαίρα της...διασημότητας ήταν οι διάδοχοι των δεκαροφυλλάδων με τα αναγνώσματα του προπερασμένου αιώνα και των φτηνιάρικων αναγνωσμάτων των αρχών του περασμένου. Ξεκινώντας την σταδιοδρομία τους, ουσιαστικά, στη δεκαετία του 1890, έφτασαν στο ζενίθ της δημοτικότητάς τους στις δεκαετίες του 1920 και του 1930. Πωλούνταν στη φτηνότερη δυνατή τιμή (μια δεκάρα, όπως θα λέγαμε κάποτε) και πρόσφεραν στο αναγνωστικό κοινό όλες τις κατηγορίες της «μυθοπλασίας», όπως προτιμάμε να αποκαλούμε σήμερα όλα τα προερχόμενα από την φαντασία αναγνώσματα (τέως μυθιστορήματα και διηγήματα) – με άλλα λόγια ότι μπορούσε να διανοηθεί ο νους του ανθρώπου – ιδιαίτερα από τις αρχές του 1900 μέχρι και το τέλος της δεκαετίας του 1950. Στην πορεία τους, μάλιστα, δημιούργησαν μια τάξη συγγραφέων που αποκλειστική δουλειά τους ήταν να ικανοποιούν τις ανάγκες αυτών των περιοδικών για δράση και περιπέτεια, όπως αυτές υπαγορεύονταν από τους αναρίθμητους αναγνώστες τους, πολλές φορές χρησιμοποιώντας δεκάδες ψευδώνυμα. Μπορούσε να τα αγοράσει ο ενδιαφερόμενος στις γωνίες των δρόμων, όπου έστηναν το μαγαζί τους οι υπαίθριοι εφημεριδοπώλες, και, αργότερα, όταν η διανομή των εντύπων οργανώθηκε καλύτερα, στα περίπτερα και τα πρακτορεία εφημερίδων και περιοδικών. Θα μπορούσαν δε να χαρακτηριστούν ως ένα είδος προβολής του λαϊκού αισθήματος, μιας προβολής που συνάρπαζε και ταυτόχρονα ψυχαγωγούσε, λόγω της ρεαλιστικής παραστατικότητας με την οποία ήσαν γραμμένες οι ιστορίες που τα γέμιζαν, ενώ, παράλληλα, δίδασκε το «καλό», δεδομένου ότι τα περισσότερα αναγνώσματα κατέληγαν στην καταδίκη του κακού και γενικά των αντικοινωνικών πράξεων. Ο λόγος της υπάρξεώς τους και της μεγάλης επιτυχίας τους ήταν η λαχτάρα του ανθρώπου, από τις πρώτες μέρες του ανθρώπινου γένους, να «πληροφορείται» τις περιπέτειες άλλων ανθρώπων που διέθεταν κάτι παραπάνω από εκείνον – είτε αυτό ήταν σωματική δύναμη, ή μυαλό και άσχετα αν ήσαν καλοί (τιμωροί), ή κακοί (ληστές, εγκληματίες). Επειδή δεν υπήρχαν έντυπα τότε, τις περιπέτειες αυτών των «υπερανθρώπων» τις πληροφορούνταν από το στόμα άλλων ανθρώπων που διέθεταν το χάρισμα του λόγου και μια κάποια υποκριτική ικανότητα και που αργότερα εξελίχτηκαν σε εξειδικευμένους αφηγητές. Αυτόν ακριβώς τον ρόλο των αφηγητών ανέλαβαν τα περιοδικά «παραλογοτεχνίας» στα πρώτα τους βήματα, δηλαδή την εξιστόρηση των περιπετειών (φανταστικών ή όχι) των διαφόρων ηρωϊκών μορφών της εποχής εκείνης - και τα πήγαν καλά, αν κρίνει κανένας από την εξέλιξή τους.
Tο «περιοδικό παραλογοτεχνίας» πήρε την οριστική και πολύ αποτελεσματική μορφή του στις ΗΠΑ, κατά το πρώτο τέταρτο του περασμένου αιώνα, ιδιαίτερα στις δεκαετίας ανάμεσα στους δύο παγκόσμιους πολέμους, με επικρατέστερα αναγνώσματα το αστυνομικό και το γουέστερν και λιγότερο επικρατέστερα το περιπετειώδες, το αισθηματικό και το ανάγνωσμα επιστημονικής φαντασίας. Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι τα λαϊκά αυτά περιοδικά χρησίμεψαν σαν εφαλτήριο για την απογείωση της καριέρας πολλών μεγάλων ονομάτων της λεγόμενης «παραλογοτεχνίας» (Dashiell Hammett, Raymond Chandler, Erle Stanley Gardner κλπ), ενός χαρακτηρισμού που σήμερα αμφισβητείται, όλο και περισσότερο, από τους αρμόδιους ερευνητές και ιστορικούς, δεδομένου ότι πολλά «αστυνομικά» μυθιστορήματα έχουν αναχθεί σε αξιομνημόνευτη λογοτεχνία και πολλοί «λογοτέχνες» έχουν στραφεί στο αστυνομικό μυθιστόρημα.Το πρώτο τέτοιο «πολυπεριοδικό» ήταν το Golden Argossy που αργότερα μετονομάστηκε σε σκέτο Argossy και δημοσίευε λογιών-λογιών περιπετειώδη αναγνώσματα, κυρίως μυθοπλασία. Και το πρώτο περιοδικό που ασχολήθηκε αποκλειστικά με το «αστυνομικό μυθιστόρημα» (όρος που εσφαλμένα επικράτησε στην Ελλάδα) εκδόθηκε το 1915 και έφερε τον τίτλο Detective Story, η δε επιτυχία του ήταν τεράστια.
Ωστόσο, το περιοδικό που έμελλε να αλλάξει το ύφος και την ιδεολογία του αστυνομικού αναγνώσματος και να ορίσει τους «κανόνες του παιχνιδιού» εκδόθηκε το 1920 και έφερε τον τίτλο The Black Mask (Η Μαύρη Μάσκα) κι ήταν αυτό που έδωσε τη έμπνευση για την έκδοση του δικού μας θρυλικού πλέον περιοδικού Μάσκα. Το περιοδικό “Black Mask”, αφού βρήκε τον δρόμο του, άρχισε να δημοσιεύει μυθιστορήματα σε συνέχειες και διηγήματα γραμμένα γλαφυρά, σχεδόν κινηματογραφικά που, με τη βοήθεια παραστατικών σκίτσων πολύ ταλαντούχων εικονογράφων, ήσαν σε θέση να διεγείρουν τη φαντασία του αναγνώστη και να δημιουργούν τις εικόνες εκείνες που, αργότερα, ανέλαβε να δημιουργεί ο κινηματογράφος και πιο αργότερα η τηλεόραση, οι δυο «φονιάδες» του περιοδικού παραλογοτεχνίας. Το περιοδικό Μάσκα κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1935, παράλληλα με το περιοδικό Μυστήριο που, σε όλες τις περιόδους του, υπήρξε πάντοτε μια όχι τόσο πετυχημένη απομίμηση της «Μάσκας». Δημοσίευε, δε, σε μετάφραση (και αργότερα σε μεταποίηση άλλων παρεμφερών περιπετειών και σε κατασκευή δήθεν «πρωτοτύπων» περιπετειών) τα αναγνώσματα εκείνα (με ήρωες τον Ντετέκτιβ Χ, τον Άνθρωπο Αράχνη, τον Πράκτορα 5 κλπ), που γέμιζαν τις σελίδες των αφάνταστα πετυχημένων αμερικάνικων περιοδικών του είδους, που η κυκλοφορία τους έφτανε τις 700.000 αντίτυπα, και που, μεταξύ του 1915 και του 1930, ξεπερνούσαν τα 250, αλλά και των ευρωπαϊκών φυλλάδων (με ήρωες τον Ράφλες, τον Αρσέν Λουπέν, τον Φαντομά, κλπ), έχοντας ως συνεργάτες αξιόλογους μεταφραστές και συγγραφείς της εποχής εκείνης. H «Μάσκα» έκανε πάλι την εμφάνισή της μετά τον πόλεμο με θέματα εμπνευσμένα από τον πόλεμο των δυτικών μυστικών υπηρεσιών, αλλά και των κλασικών ηρώων της, με τους πράκτορες του ναζισμού και του άξονα.
Ήταν τόσο πετυχημένη κυκλοφοριακά η νέα έκδοση του πρώτου, όπως πολύ σωστά έχει χαρακτηριστεί, περιοδικού life style, που τυπωνόταν με τέσσερα χρώματα – πράγμα που αποτελούσε μεγάλη πολυτέλεια για ένα λαϊκό έντυπο. Λέγεται, μάλιστα, ότι οι τότε εκδότες του Αδελφοί Ρόδη κι ο εμπνευστής και διευθυντής της Απόστολος Μαγγανάρης, «θησαύρισαν». Όπως θησαύρισε και ο εντελώς άσχετος με τον χώρο άνθρωπος που, χρόνια αργότερα, εκμεταλλευόμενος κάποια οικονομική ανάγκη του Απόστολου Μαγγανάρη αγόρασε όλο το στοκ των τευχών της «Μάσκας» της Β’ Περιόδου, που δεν είχαν πουληθεί, προς 50 λεπτά το ένα, και τα κυκλοφόρησε πάλι στα περίπτερα προς 1.5. δραχμή το ένα. Η επιτυχία της «Μάσκας» στηρίχτηκε στις περιπέτειες ορισμένων επαναλαμβανόμενων ηρώων (συνταγή που ακολουθήθηκε αργότερα στις πετυχημένες τηλεοπτικές σειρές Πέρι Μέϊσον, Κολόμπο, Χαβάη 5-0, Κότζακ, Στάρσκι εντ Χατς κλπ). H ανεπάρκεια περιπετειών των συγκεκριμένων ηρώων, ανάγκασε τη διεύθυνση του περιοδικού να καταφύγει στη «μεταποίηση» ή «κατασκευή» από τους τότε συνεργάτες της «Μάσκας», πράγμα που είχε σαν αποτέλεσμα την πτώση της ποιότητος και, αναπόφευκτα, την πτώση της κυκλοφορίας. Τελικά, η έκδοση διακόπηκε για μία ακόμη φορά.
Το 1955, όμως, η «Μάσκα» έκανε και πάλι την εμφάνισή της (Γ’ Περίοδος) στα περίπτερα συγκαταλέγοντας στο μεταφραστικό και συγγραφικό δυναμικό της τον 17χρονο τότε υπογράφοντα, που ήταν και ο υποκινητής της νέας εκδόσεως, δεδομένου ότι το γράψιμό του, σε συνδυασμό με το πάθος του και οι γνώσεις του για το είδος καθώς και η μεγάλη του συλλογή περιοδικών και βιβλίων «παραλογοτεχνίας», ενέπνευσαν στον Α.Μ. τον ενθουσιασμό και την αισιοδοξία για μια ακόμα απόπειρα επανεκδόσεως, με το βασικό επιχείρημα ότι υπήρχε ανάγκη για νέο αίμα στις τάξεις των ηρώων. Ο υπογράφων έδωσε προτεραιότητα στις περιπέτειες άλλων, πιο σύγχρονων, ηρώων της αστυνομικής λογοτεχνίας, με πρώτο και καλύτερο τον Λέμι Κόσιον, που οι ταινίες του εκείνη την εποχή έκαναν τους Έλληνες θεατές να στριμώχνονται στις συχνά αξιοθρήνητες κινηματογραφικές αίθουσες, γραμμή που συνέχισε και στο περιοδικό «Μυστήριο» όπου μεταπήδησε όταν ήρθε σε μετωπική σύγκρουση με τον μέντορά του. Λίγο αργότερα, για μία ακόμα φορά, η «Μάσκα» διέκοψε την έκδοσή της.
Το 1963 ο άνθρωπος που είχε θησαυρίσει κυκλοφορώντας ξανά τα παλιά τεύχη της μεταπολεμικής «Μάσκα», αποφάσισε να εκδώσει και πάλι το θρυλικό τώρα πλέον περιοδικό, δεδομένου ότι μαζί με τα «χρυσοφόρα» παλιά τεύχη είχε αγοράσει και τον τίτλο από τον Α. Μαγγανάρη που, μετά την διακοπή της 3ης περιόδου, θεωρούσε το περιοδικό του «τελειωμένη» υπόθεση. Τα πρώτα λίγα, ευτυχώς, τεύχη ακολούθησαν την παλιά συνταγή, με επαναλήψεις περιπετειών που είχαν δημοσιευτεί στην πρώτη και δεύτερη περίοδο, γραμμή που άλλαξε αμέσως μόλις ανέλαβε τη διεύθυνση ο υπογράφων που, πιστός στο δόγμα της εισαγωγής «νέου αίματος» στο «πάνθεον» των παλιών ηρώων της «Μάσκας», έδωσε έμφαση στους νεώτερους, πιο σύγχρονους και πιο «ορθόδοξους» ήρωες της αστυνομικής λογοτεχνίας (Έλερι Κουίν, Νίρο Γουόλφ, Σελ Σκοτ κ.α.).
Παρά τις διαμαρτυρίες των φανατικών αναγνωστών, που είχαν ταυτίσει τη «Μάσκα» με τις περιπέτειες όπου πρωταγωνιστούσαν ο «Ντετέκτιβ Χ», ο «Άνθρωπος Αράχνη», η «Νυχτερίδα» κ.α., η νέα γραμμή έγινε αποδεκτή κι αγαπήθηκε, πράγμα που είχε σαν αποτέλεσμα να διαρκέσει η νέα έκδοση της «Μάσκας» 11 ολόκληρα χρόνια, σπάζοντας κάθε προηγούμενο ρεκόρ (καμιά περίοδος δεν είχε διαρκέσει περισσότερα από 4 χρόνια) πουλώντας αρκετά τεύχη ώστε να είναι όχι μόνο βιώσιμο περιοδικό, αλλά και κερδοφόρο, ιδιαίτερα στο εξωτερικό όπου υπήρχαν μεγάλες ελληνικές παροικίες (Καναδάς, Ηνωμένες Πολιτείες, Νότια Αφρική, Αίγυπτος, Αυστραλία). Τελικά, όμως, το 1974 η έκδοση οδηγήθηκε σε διακοπή, όχι επειδή είχε πάψει να «πουλάει», αλλά επειδή προέκυψε σοβαρή διαφωνία μεταξύ του υπογράφοντος και του εκδότη, που δεν ήθελε να ακούσει κουβέντα για ενδεχόμενη ανανέωση του περιοδικού - ανανέωση που πρότεινε σθεναρά ο υπογράφων και υπαγορευόταν από τις επερχόμενες αλλαγές στον τύπο.
Το 1998 ο υπογράφων έκανε άλλη μια απόπειρα, εκδίδοντας τη «Μάσκα του Τζίμμυ Κορίνη», σε εντελώς σύγχρονη μορφή, αλλά τούτη τη φορά σκόνταψε σε ένα μεγάλο εμπόδιο που λέγεται «πρακτόρευση». Ενώ είχε δημιουργηθεί δημοσιογραφικός «σάλος» για την επερχόμενη έκδοση από εφημερίδες, περιοδικά, τηλεόραση και ραδιόφωνο, το πρώτο τεύχος δεν διανεμήθηκε στην ώρα του (ή κι αν διανεμήθηκε δεν διανεμήθηκε σωστά) με αποτέλεσμα να τηλεφωνούν οργισμένοι υποψήφιοι αναγνώστες στα γραφεία μας και να παραπονούνται ότι δεν μπορούσαν να βρουν πουθενά το αγαπημένο τους περιοδικό. Έχοντας μάθει το μάθημά του, ο υπογράφων προσπαθεί, τώρα, να κυκλοφορήσει τη «Μάσκα» στο Διαδίκτυο, σε μια (έστω, ηλεκτρονική) μορφή που θα συναρπάσει τους πάντοτε φανατικούς αναγνώστες της. Πράγμα που, τουλάχιστον κατά τη γνώμη του υπογράφοντος, σημαίνει ότι ο φάκελος «Μάσκα» δεν έχει κλείσει οριστικά – ακόμα!
*Ο Τζίμμυ Κορίνης είναι συγγραφέας των περιοδικών "Μάσκα" και "Μυστήριο"
Δημοσίευση: Arta Press 23-07-2010 - Τεύχος: Τεύχος 53 (Ιούλιος - Αύγουστος 2010)
Τυπώνονταν σε φτηνό χοντρό χαρτί από πολτό ξύλου και διαβάζονταν με λαχτάρα από χιλιάδες αναγνώστες. Τα παιδιά τά έκρυβαν στις σχολικές τους τσάντες, κρυφά από γονείς και δασκάλους και τα καλοκαίρια τά αντάλασσαν με τους φίλους τους. Ήταν τα δημοφιλή, φτηνά περιοδικά Μάσκα, Μυστήριο με ήρωες που δρούσαν έξω από τα συνηθισμένα.
Τα «πολτοπεριοδικά» (pulp magazines), όπως έμελλε να γίνουν γνωστά όταν πέρασαν στη σφαίρα της...διασημότητας ήταν οι διάδοχοι των δεκαροφυλλάδων με τα αναγνώσματα του προπερασμένου αιώνα και των φτηνιάρικων αναγνωσμάτων των αρχών του περασμένου. Ξεκινώντας την σταδιοδρομία τους, ουσιαστικά, στη δεκαετία του 1890, έφτασαν στο ζενίθ της δημοτικότητάς τους στις δεκαετίες του 1920 και του 1930. Πωλούνταν στη φτηνότερη δυνατή τιμή (μια δεκάρα, όπως θα λέγαμε κάποτε) και πρόσφεραν στο αναγνωστικό κοινό όλες τις κατηγορίες της «μυθοπλασίας», όπως προτιμάμε να αποκαλούμε σήμερα όλα τα προερχόμενα από την φαντασία αναγνώσματα (τέως μυθιστορήματα και διηγήματα) – με άλλα λόγια ότι μπορούσε να διανοηθεί ο νους του ανθρώπου – ιδιαίτερα από τις αρχές του 1900 μέχρι και το τέλος της δεκαετίας του 1950. Στην πορεία τους, μάλιστα, δημιούργησαν μια τάξη συγγραφέων που αποκλειστική δουλειά τους ήταν να ικανοποιούν τις ανάγκες αυτών των περιοδικών για δράση και περιπέτεια, όπως αυτές υπαγορεύονταν από τους αναρίθμητους αναγνώστες τους, πολλές φορές χρησιμοποιώντας δεκάδες ψευδώνυμα. Μπορούσε να τα αγοράσει ο ενδιαφερόμενος στις γωνίες των δρόμων, όπου έστηναν το μαγαζί τους οι υπαίθριοι εφημεριδοπώλες, και, αργότερα, όταν η διανομή των εντύπων οργανώθηκε καλύτερα, στα περίπτερα και τα πρακτορεία εφημερίδων και περιοδικών. Θα μπορούσαν δε να χαρακτηριστούν ως ένα είδος προβολής του λαϊκού αισθήματος, μιας προβολής που συνάρπαζε και ταυτόχρονα ψυχαγωγούσε, λόγω της ρεαλιστικής παραστατικότητας με την οποία ήσαν γραμμένες οι ιστορίες που τα γέμιζαν, ενώ, παράλληλα, δίδασκε το «καλό», δεδομένου ότι τα περισσότερα αναγνώσματα κατέληγαν στην καταδίκη του κακού και γενικά των αντικοινωνικών πράξεων. Ο λόγος της υπάρξεώς τους και της μεγάλης επιτυχίας τους ήταν η λαχτάρα του ανθρώπου, από τις πρώτες μέρες του ανθρώπινου γένους, να «πληροφορείται» τις περιπέτειες άλλων ανθρώπων που διέθεταν κάτι παραπάνω από εκείνον – είτε αυτό ήταν σωματική δύναμη, ή μυαλό και άσχετα αν ήσαν καλοί (τιμωροί), ή κακοί (ληστές, εγκληματίες). Επειδή δεν υπήρχαν έντυπα τότε, τις περιπέτειες αυτών των «υπερανθρώπων» τις πληροφορούνταν από το στόμα άλλων ανθρώπων που διέθεταν το χάρισμα του λόγου και μια κάποια υποκριτική ικανότητα και που αργότερα εξελίχτηκαν σε εξειδικευμένους αφηγητές. Αυτόν ακριβώς τον ρόλο των αφηγητών ανέλαβαν τα περιοδικά «παραλογοτεχνίας» στα πρώτα τους βήματα, δηλαδή την εξιστόρηση των περιπετειών (φανταστικών ή όχι) των διαφόρων ηρωϊκών μορφών της εποχής εκείνης - και τα πήγαν καλά, αν κρίνει κανένας από την εξέλιξή τους.
Tο «περιοδικό παραλογοτεχνίας» πήρε την οριστική και πολύ αποτελεσματική μορφή του στις ΗΠΑ, κατά το πρώτο τέταρτο του περασμένου αιώνα, ιδιαίτερα στις δεκαετίας ανάμεσα στους δύο παγκόσμιους πολέμους, με επικρατέστερα αναγνώσματα το αστυνομικό και το γουέστερν και λιγότερο επικρατέστερα το περιπετειώδες, το αισθηματικό και το ανάγνωσμα επιστημονικής φαντασίας. Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι τα λαϊκά αυτά περιοδικά χρησίμεψαν σαν εφαλτήριο για την απογείωση της καριέρας πολλών μεγάλων ονομάτων της λεγόμενης «παραλογοτεχνίας» (Dashiell Hammett, Raymond Chandler, Erle Stanley Gardner κλπ), ενός χαρακτηρισμού που σήμερα αμφισβητείται, όλο και περισσότερο, από τους αρμόδιους ερευνητές και ιστορικούς, δεδομένου ότι πολλά «αστυνομικά» μυθιστορήματα έχουν αναχθεί σε αξιομνημόνευτη λογοτεχνία και πολλοί «λογοτέχνες» έχουν στραφεί στο αστυνομικό μυθιστόρημα.Το πρώτο τέτοιο «πολυπεριοδικό» ήταν το Golden Argossy που αργότερα μετονομάστηκε σε σκέτο Argossy και δημοσίευε λογιών-λογιών περιπετειώδη αναγνώσματα, κυρίως μυθοπλασία. Και το πρώτο περιοδικό που ασχολήθηκε αποκλειστικά με το «αστυνομικό μυθιστόρημα» (όρος που εσφαλμένα επικράτησε στην Ελλάδα) εκδόθηκε το 1915 και έφερε τον τίτλο Detective Story, η δε επιτυχία του ήταν τεράστια.
Ωστόσο, το περιοδικό που έμελλε να αλλάξει το ύφος και την ιδεολογία του αστυνομικού αναγνώσματος και να ορίσει τους «κανόνες του παιχνιδιού» εκδόθηκε το 1920 και έφερε τον τίτλο The Black Mask (Η Μαύρη Μάσκα) κι ήταν αυτό που έδωσε τη έμπνευση για την έκδοση του δικού μας θρυλικού πλέον περιοδικού Μάσκα. Το περιοδικό “Black Mask”, αφού βρήκε τον δρόμο του, άρχισε να δημοσιεύει μυθιστορήματα σε συνέχειες και διηγήματα γραμμένα γλαφυρά, σχεδόν κινηματογραφικά που, με τη βοήθεια παραστατικών σκίτσων πολύ ταλαντούχων εικονογράφων, ήσαν σε θέση να διεγείρουν τη φαντασία του αναγνώστη και να δημιουργούν τις εικόνες εκείνες που, αργότερα, ανέλαβε να δημιουργεί ο κινηματογράφος και πιο αργότερα η τηλεόραση, οι δυο «φονιάδες» του περιοδικού παραλογοτεχνίας. Το περιοδικό Μάσκα κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1935, παράλληλα με το περιοδικό Μυστήριο που, σε όλες τις περιόδους του, υπήρξε πάντοτε μια όχι τόσο πετυχημένη απομίμηση της «Μάσκας». Δημοσίευε, δε, σε μετάφραση (και αργότερα σε μεταποίηση άλλων παρεμφερών περιπετειών και σε κατασκευή δήθεν «πρωτοτύπων» περιπετειών) τα αναγνώσματα εκείνα (με ήρωες τον Ντετέκτιβ Χ, τον Άνθρωπο Αράχνη, τον Πράκτορα 5 κλπ), που γέμιζαν τις σελίδες των αφάνταστα πετυχημένων αμερικάνικων περιοδικών του είδους, που η κυκλοφορία τους έφτανε τις 700.000 αντίτυπα, και που, μεταξύ του 1915 και του 1930, ξεπερνούσαν τα 250, αλλά και των ευρωπαϊκών φυλλάδων (με ήρωες τον Ράφλες, τον Αρσέν Λουπέν, τον Φαντομά, κλπ), έχοντας ως συνεργάτες αξιόλογους μεταφραστές και συγγραφείς της εποχής εκείνης. H «Μάσκα» έκανε πάλι την εμφάνισή της μετά τον πόλεμο με θέματα εμπνευσμένα από τον πόλεμο των δυτικών μυστικών υπηρεσιών, αλλά και των κλασικών ηρώων της, με τους πράκτορες του ναζισμού και του άξονα.
Ήταν τόσο πετυχημένη κυκλοφοριακά η νέα έκδοση του πρώτου, όπως πολύ σωστά έχει χαρακτηριστεί, περιοδικού life style, που τυπωνόταν με τέσσερα χρώματα – πράγμα που αποτελούσε μεγάλη πολυτέλεια για ένα λαϊκό έντυπο. Λέγεται, μάλιστα, ότι οι τότε εκδότες του Αδελφοί Ρόδη κι ο εμπνευστής και διευθυντής της Απόστολος Μαγγανάρης, «θησαύρισαν». Όπως θησαύρισε και ο εντελώς άσχετος με τον χώρο άνθρωπος που, χρόνια αργότερα, εκμεταλλευόμενος κάποια οικονομική ανάγκη του Απόστολου Μαγγανάρη αγόρασε όλο το στοκ των τευχών της «Μάσκας» της Β’ Περιόδου, που δεν είχαν πουληθεί, προς 50 λεπτά το ένα, και τα κυκλοφόρησε πάλι στα περίπτερα προς 1.5. δραχμή το ένα. Η επιτυχία της «Μάσκας» στηρίχτηκε στις περιπέτειες ορισμένων επαναλαμβανόμενων ηρώων (συνταγή που ακολουθήθηκε αργότερα στις πετυχημένες τηλεοπτικές σειρές Πέρι Μέϊσον, Κολόμπο, Χαβάη 5-0, Κότζακ, Στάρσκι εντ Χατς κλπ). H ανεπάρκεια περιπετειών των συγκεκριμένων ηρώων, ανάγκασε τη διεύθυνση του περιοδικού να καταφύγει στη «μεταποίηση» ή «κατασκευή» από τους τότε συνεργάτες της «Μάσκας», πράγμα που είχε σαν αποτέλεσμα την πτώση της ποιότητος και, αναπόφευκτα, την πτώση της κυκλοφορίας. Τελικά, η έκδοση διακόπηκε για μία ακόμη φορά.
Το 1955, όμως, η «Μάσκα» έκανε και πάλι την εμφάνισή της (Γ’ Περίοδος) στα περίπτερα συγκαταλέγοντας στο μεταφραστικό και συγγραφικό δυναμικό της τον 17χρονο τότε υπογράφοντα, που ήταν και ο υποκινητής της νέας εκδόσεως, δεδομένου ότι το γράψιμό του, σε συνδυασμό με το πάθος του και οι γνώσεις του για το είδος καθώς και η μεγάλη του συλλογή περιοδικών και βιβλίων «παραλογοτεχνίας», ενέπνευσαν στον Α.Μ. τον ενθουσιασμό και την αισιοδοξία για μια ακόμα απόπειρα επανεκδόσεως, με το βασικό επιχείρημα ότι υπήρχε ανάγκη για νέο αίμα στις τάξεις των ηρώων. Ο υπογράφων έδωσε προτεραιότητα στις περιπέτειες άλλων, πιο σύγχρονων, ηρώων της αστυνομικής λογοτεχνίας, με πρώτο και καλύτερο τον Λέμι Κόσιον, που οι ταινίες του εκείνη την εποχή έκαναν τους Έλληνες θεατές να στριμώχνονται στις συχνά αξιοθρήνητες κινηματογραφικές αίθουσες, γραμμή που συνέχισε και στο περιοδικό «Μυστήριο» όπου μεταπήδησε όταν ήρθε σε μετωπική σύγκρουση με τον μέντορά του. Λίγο αργότερα, για μία ακόμα φορά, η «Μάσκα» διέκοψε την έκδοσή της.
Το 1963 ο άνθρωπος που είχε θησαυρίσει κυκλοφορώντας ξανά τα παλιά τεύχη της μεταπολεμικής «Μάσκα», αποφάσισε να εκδώσει και πάλι το θρυλικό τώρα πλέον περιοδικό, δεδομένου ότι μαζί με τα «χρυσοφόρα» παλιά τεύχη είχε αγοράσει και τον τίτλο από τον Α. Μαγγανάρη που, μετά την διακοπή της 3ης περιόδου, θεωρούσε το περιοδικό του «τελειωμένη» υπόθεση. Τα πρώτα λίγα, ευτυχώς, τεύχη ακολούθησαν την παλιά συνταγή, με επαναλήψεις περιπετειών που είχαν δημοσιευτεί στην πρώτη και δεύτερη περίοδο, γραμμή που άλλαξε αμέσως μόλις ανέλαβε τη διεύθυνση ο υπογράφων που, πιστός στο δόγμα της εισαγωγής «νέου αίματος» στο «πάνθεον» των παλιών ηρώων της «Μάσκας», έδωσε έμφαση στους νεώτερους, πιο σύγχρονους και πιο «ορθόδοξους» ήρωες της αστυνομικής λογοτεχνίας (Έλερι Κουίν, Νίρο Γουόλφ, Σελ Σκοτ κ.α.).
Παρά τις διαμαρτυρίες των φανατικών αναγνωστών, που είχαν ταυτίσει τη «Μάσκα» με τις περιπέτειες όπου πρωταγωνιστούσαν ο «Ντετέκτιβ Χ», ο «Άνθρωπος Αράχνη», η «Νυχτερίδα» κ.α., η νέα γραμμή έγινε αποδεκτή κι αγαπήθηκε, πράγμα που είχε σαν αποτέλεσμα να διαρκέσει η νέα έκδοση της «Μάσκας» 11 ολόκληρα χρόνια, σπάζοντας κάθε προηγούμενο ρεκόρ (καμιά περίοδος δεν είχε διαρκέσει περισσότερα από 4 χρόνια) πουλώντας αρκετά τεύχη ώστε να είναι όχι μόνο βιώσιμο περιοδικό, αλλά και κερδοφόρο, ιδιαίτερα στο εξωτερικό όπου υπήρχαν μεγάλες ελληνικές παροικίες (Καναδάς, Ηνωμένες Πολιτείες, Νότια Αφρική, Αίγυπτος, Αυστραλία). Τελικά, όμως, το 1974 η έκδοση οδηγήθηκε σε διακοπή, όχι επειδή είχε πάψει να «πουλάει», αλλά επειδή προέκυψε σοβαρή διαφωνία μεταξύ του υπογράφοντος και του εκδότη, που δεν ήθελε να ακούσει κουβέντα για ενδεχόμενη ανανέωση του περιοδικού - ανανέωση που πρότεινε σθεναρά ο υπογράφων και υπαγορευόταν από τις επερχόμενες αλλαγές στον τύπο.
Το 1998 ο υπογράφων έκανε άλλη μια απόπειρα, εκδίδοντας τη «Μάσκα του Τζίμμυ Κορίνη», σε εντελώς σύγχρονη μορφή, αλλά τούτη τη φορά σκόνταψε σε ένα μεγάλο εμπόδιο που λέγεται «πρακτόρευση». Ενώ είχε δημιουργηθεί δημοσιογραφικός «σάλος» για την επερχόμενη έκδοση από εφημερίδες, περιοδικά, τηλεόραση και ραδιόφωνο, το πρώτο τεύχος δεν διανεμήθηκε στην ώρα του (ή κι αν διανεμήθηκε δεν διανεμήθηκε σωστά) με αποτέλεσμα να τηλεφωνούν οργισμένοι υποψήφιοι αναγνώστες στα γραφεία μας και να παραπονούνται ότι δεν μπορούσαν να βρουν πουθενά το αγαπημένο τους περιοδικό. Έχοντας μάθει το μάθημά του, ο υπογράφων προσπαθεί, τώρα, να κυκλοφορήσει τη «Μάσκα» στο Διαδίκτυο, σε μια (έστω, ηλεκτρονική) μορφή που θα συναρπάσει τους πάντοτε φανατικούς αναγνώστες της. Πράγμα που, τουλάχιστον κατά τη γνώμη του υπογράφοντος, σημαίνει ότι ο φάκελος «Μάσκα» δεν έχει κλείσει οριστικά – ακόμα!
*Ο Τζίμμυ Κορίνης είναι συγγραφέας των περιοδικών "Μάσκα" και "Μυστήριο"
Δευτέρα 30 Αυγούστου 2010
Μαγαζιά από τα δικά μας.
Άλλα δύο μαγαζιά με επωνυμία εμπνευσμένη από κινούμενα σχέδια. Όταν τα βρείτε προτιμήστε τα !!!
Πέμπτη 26 Αυγούστου 2010
Έρχεται... Δυναμικό Αγόρι το πρώτο τεύχος.
Εντός ολίγου έρχεται η σάρωση ενός ιστορικού τίτλου.
Σκαναρισμένο το Αγόρι Δυναμικό νο 1.
Το πρώτο τεύχος του τίτλου που είχε κατακτήσει τη μισή νεολαία. Ή άλλη μισή βέβαια ήταν με τον Μπλεκ.
Η εικόνα είναι από σύνθεση που βρίσκεται στη κεντρική καφετέρια του Πανεπιστημίου Πατρών. Δείγμα του πόσο πολύ αποτελεί μέρος της pop κουλτούρας ακόμα και τώρα 15 χρόνια από το τελευταίο τεύχος του.
Σκαναρισμένο το Αγόρι Δυναμικό νο 1.
Το πρώτο τεύχος του τίτλου που είχε κατακτήσει τη μισή νεολαία. Ή άλλη μισή βέβαια ήταν με τον Μπλεκ.
Η εικόνα είναι από σύνθεση που βρίσκεται στη κεντρική καφετέρια του Πανεπιστημίου Πατρών. Δείγμα του πόσο πολύ αποτελεί μέρος της pop κουλτούρας ακόμα και τώρα 15 χρόνια από το τελευταίο τεύχος του.
.
Κυριακή 22 Αυγούστου 2010
Μικρές ανανεώσεις.. και άλλες
Κλασικά Ντίσνευ, Μεγάλο Μίκυ, Σούπερ Μίκυ αλλά και τομάκια Ντίσνευ, Το βιβλίο των μικρών εξερευνητών, Κλασσικά Δραγούνη.
Πανδαισία Ντίσνεϋ σε μία σελίδα που ξαφνικά διπλασιάστηκε σε μέγεθος.
Περάστε από το www.mycomics.gr και δείτε τις σελίδες με το κόμικς Ντίσνευ.
Παρασκευή 20 Αυγούστου 2010
Αναζητήσεις κόμικς στο Παρά Πέντε
Θα δοκιμάσω την τύχη μου και θα βάλω μία λίστα με τεύχη κόμικς που ψάχνω για αγορά. Είναι όλα τους τα τελευταία σειρών που πλησιάζουν να κλείσουν. Φυσικά αν κάποιος έχει έστω και ένα τεύχος ας επκοινωνήσει μαζί μου. Πιστεύω χαμένος δεν θα βγεί.
Φάντομ μικρό σχήμα 54,75
Φάντομ μεγάλο σχήμα 10
Κατάκτηση της Δύσης 12
Μίστερ Νο Β’ περίοδος 17
Μπλεκ Νέος Δυναμικός 38,39
Μπλεκ 7 δραχμών 381,387,388,389,390,394,396,415,418,420,421,422,426
Ζαγκόρ 2,4,5,6,8,9,11,33,34,35,36,37,40,41,42,45,46,49,51,63,75,
Αγόρι Δυναμικό 2,4,5,6,8,13,17,29,32,34,42,54,57,58,61,64,71,73,75,76,86,91,
Γκολ Β’ περίοδος 27,29,30,31,32,33,35,36,38,39,40,42,43,108
Σπάιντερ Μαν 37
Κάπταιν Αμέρικα,37, ,54,56
Μάστερ Κουνγκ Φου 7
Εκδικητές 12,
Άιορν Μαν 14
Βάρβαροι 5
Δράκουλας 10
Εικονογραφημένα 6
Λυκάνθρωπος 4
Πέμπτη 19 Αυγούστου 2010
Μικρές ανανεώσεις.. η συνέχεια
Το μενού σήμερα έχει τον δημοφιλή Μικρό Σερίφη Τζιμ Άνταμς, την Ντιάνα, τον Πεπίτο και τον Τσιπιρίπο
80 νέα εξώφυλλα από την συλλογή μας σκαναρίστηκαν και περιμένουν την επίσκεψη σας στη
Το μόνο που μένει να πούμε είναι Αρίμπα Μουτσάτσος !!!! και έξω οι μπαντίδος.
80 νέα εξώφυλλα από την συλλογή μας σκαναρίστηκαν και περιμένουν την επίσκεψη σας στη
Τρίτη 17 Αυγούστου 2010
Μικρές ανανεώσεις.
Ανανεώθηκε η σελίδα του
Προστέθηκαν νέα εξώφυλλα φτάνοντας πλέον τα 75 από τα συνολικά 86 της σειράς. Επίσης αρκετά παλιά ανέβηκαν σε καλύτερη κατάσταση.
Προστέθηκαν νέα εξώφυλλα φτάνοντας πλέον τα 75 από τα συνολικά 86 της σειράς. Επίσης αρκετά παλιά ανέβηκαν σε καλύτερη κατάσταση.
Με την ευκαιρία αναφέρω και τις ιστορίες που δημοσιεύτηκαν σε αυτή την περίοδο του περιοδικού.
Πλάι στους προυπάρχοντες Μπλεκ, Τομ, Ρίνγκο λοιπόν
προστέθηκαν καινούργιες ιστορίες που περιλάμβαναν:
Κάπταιν Μαρκ, Ροκ ο αόρατος, Έμμα, Το τσίρκο του πολέμου, Σούπερνοβα, Χούγκ ο Τρωγλοδύτης, Κλασσικά Αριστουργήματα, το Αιγαίο φλέγεται, Μόργκαν ο Πανίσχυρος, Το ιερό δόντι, τα 13 Στέμματα, η Ομάδα του πλανήτη Άλφα, Ιωνάς, Τζόε ο Άνθρωπος μύγα, Φονέας γιγάντων, ένα Αμάξι γεμάτο εκπλήξεις με τον Μπέρναρντ Μπρίγκς τον παλιατζή, η Μυστηριώδης λάμπα, ο Θησαυρός των βυθών, Ο Μίνι κατάσκοπος, Ούγκ ο ποδοσφαιριστής, ο Εκδικητής, ο Ζαχαρούλης πιο γνωστός ως Φασόλας, ο Φιγκαρό, ο Πιτσιρίκος, Τζών ο Χίππυ, Τζων Φάκτορ Μυστικός Πράκτωρ, ο Πιλότος Φάντασμα, Ταξίδι στα άστρα, Μυστικός Πράκτωρ, ο Μικρός Μαχητής, η Τρελοπαρέα, ένας Απίθανος πιλότος, Γκόλεμ, ο Άσσος της ρόδας με τον Μπέρναρντ Μπρίγκς τον παλιατζή, ο Υπεράνθρωπος (ή άνθρωπος με τα μαύρα που πέρασε και από το Αγόρι, Σάντοκαν ο τίγρης, Πιφ & Παφ, το Αλητάκι, ο Μυστηριώδης ποδοσφαιριστής, Κατσαριδάκι αγάπη μου, Άνθρωποι καρχαρίες, Κάου Μπόυ Ντετέκτιβ ( τα πάντα όλα), Εισβολή.
Δευτέρα 16 Αυγούστου 2010
Τεύχος σε καλή κατάσταση… αλλά από τόμο.
Kατόπιν λαϊκής απαίτησης ένα ακόμα θέμα σχετικά με τις καταστάσεις των κόμικς και τι πρέπει να ξέρουμε για να την πατήσουμε λιγότερο (το καθόλου είναι αδύνατο)
Τα προηγούμενα μας θέματα έγιναν δέκτες πολλών επισκέψεων οπότε κρίναμε ότι οι πικραμένοι αγοραστές κόμικς είναι πολλοί. Να λοιπόν κάτι ακόμα για αυτούς και εμάς.
Αφορμή για το σημερινό θέμα πήραμε από πού αλλού παρά από περιγραφές που υπάρχουν σε site δημοπρασιών. Εκεί εμφανίστηκε τελευταία (?) το περίφημο «Τεύχος σε καλή κατάσταση από τόμο» ή ΑΠΟΔΕΤΟ . Ανύπαρκτο σαν κατάσταση και μάλλον αδύνατο.
Για να το εξηγήσουμε περιγράφω συνοπτικά τα δύο πρώτα βήματα για την δημιουργία ενός τόμου ιδιωτικής συλλογής όπως τα έχω δει στην πράξη. Μετά θα αποφασίσετε μόνοι σας αν είναι δυνατό να είναι σε καλή ή πολύ κατάσταση και από τόμο.
Βήμα πρώτο : Τοποθετούμε τα τεύχη σε σειρά και τα στοιχίζουμε. ΚΟΒΟΥΜΕ (ξακρίζουμε) τις άκρες πάνω κάτω και δεξιά ώστε όλα τα τεύχη να έρθουν στις ίδιες διαστάσεις. Προσπαθούμε να μην πειράξουμε τυπωμένα μέρη και να μείνουμε στα περιθώρια των σελίδων.
Βήμα δεύτερο :Αφού πιάσουμε τα περιοδικά σε πρέσα (σφιγκτήρες) στοιχισμένα πρέπει να κοπούν -πριονιστούν (βαθιά) οι ράχες για να ακολουθήσει το δέσιμο με κόλλα και κλωστή σε τόμο. Για περισσότερες λεπτομέρειες μία έρευνα στο Google θα σας φωτίσει περισσότερο.
Εδώ θα γίνει ο διαχωρισμός για την κατασκευή των τόμων από τον εκδότη π.χ Ποπάυ, Πολεμικά, Κατάκτηση της Δύσης, Μπλεκ, Ροντέο κ.λπ. Σε αυτές τις περιπτώσεις το κόψιμο της ράχης είναι λιγότερο βαθύ. Αυτό γιατί μπαίνει μόνο κόλλα καθώς δεν τους νοιάζει η μακροημέρευση του τόμου. Η διαφορά είναι ότι η κολλά συνήθως ξεραίνεται και φεύγει με αποτέλεσμα ο τόμος να διαλύεται εύκολα. Επίσης καθώς δεν έγινε κόψιμο και δέσιμο η καινούργια ράχη στηρίζει και στηρίζεται μόνο στα εξώφυλλα. Όσοι έχουν δει τόμους, Μπλεκ και Ροντέο θα καταλάβουν. Τα τεύχη αυτά είναι με συρραπτικό στην ράχη και υποφέρουν πολύ μέσα σε τόμο. Αντίθετα Κατάκτηση και Μίστερ Νο πχ. Που είναι εξαρχής δεμένα με κόλλα στη ράχη αντέχουν καλύτερα.
Εδώ λοιπόν αφού σκεφτείτε τα παραπάνω είναι η ουσία. Τα τεύχη πλέον έχουν αλλάξει σε σχέση με την αρχική τους μορφή. Έχουν κοπεί, μικρύνει, κολληθεί και έγιναν τόμος. Τέρμα λοιπόν η καλή κατάσταση του τεύχους.
Αυτός ο τόμος όταν φύγει από τον μερακλή που τον έφτιαξε πέφτει στα δύσκολα. Τα τεύχη χωρίζονται πάλι για να πουληθούν καλύτερα.
Είναι σε όλες τις περιπτώσεις μικρότερα από τα κανονικά, οπωσδήποτε συντηρημένα /ξαναφτιαγμένα στην ράχη. Ανάλογα με το ποιού τύπου ήταν η βιβλιοδεσία η συντήρηση θα είναι από απλή ταινία με λίγη κόλλα (και άλλη) από μέσα έως ότι μπορεί να φανταστεί ο καθένας. Χαρτοταινίες, σελοτέηπ, μέχρι και χανζαπλάστ έχουν εμφανιστεί !!!.
Ότι και να μπει όμως δεν μπορεί να καλύψει τις φθορές κατά μήκος της ράχης. Είναι από τα σημεία όπου ήταν κολλημένη με τα άλλα φύλλα του τόμου.
Τίποτα δεν μπορεί να καλύψει αυτά εκτός από το Photoshop για να φανεί καλύτερο το τεύχος στην σάρωση. Αυτό βέβαια μέχρι να το πιάσει ο νέος αγοραστής στα χέρια του.
Η προσωπική μου άποψη ?
Ναι αγοράζω τεύχη βγαλμένα (απόδετα) από τόμους. Αρκεί να γίνει σωστά η περιγραφή και η παρουσίαση. Ναι, εάν η συντήρηση έχει γίνει σωστά. Ναι, αρκεί η τιμή να είναι καλή. Εκτίμηση μου τουλάχιστον 40% κάτω από το κανονικό τεύχος.
Τα προηγούμενα μας θέματα έγιναν δέκτες πολλών επισκέψεων οπότε κρίναμε ότι οι πικραμένοι αγοραστές κόμικς είναι πολλοί. Να λοιπόν κάτι ακόμα για αυτούς και εμάς.
Αφορμή για το σημερινό θέμα πήραμε από πού αλλού παρά από περιγραφές που υπάρχουν σε site δημοπρασιών. Εκεί εμφανίστηκε τελευταία (?) το περίφημο «Τεύχος σε καλή κατάσταση από τόμο» ή ΑΠΟΔΕΤΟ . Ανύπαρκτο σαν κατάσταση και μάλλον αδύνατο.
Για να το εξηγήσουμε περιγράφω συνοπτικά τα δύο πρώτα βήματα για την δημιουργία ενός τόμου ιδιωτικής συλλογής όπως τα έχω δει στην πράξη. Μετά θα αποφασίσετε μόνοι σας αν είναι δυνατό να είναι σε καλή ή πολύ κατάσταση και από τόμο.
Βήμα πρώτο : Τοποθετούμε τα τεύχη σε σειρά και τα στοιχίζουμε. ΚΟΒΟΥΜΕ (ξακρίζουμε) τις άκρες πάνω κάτω και δεξιά ώστε όλα τα τεύχη να έρθουν στις ίδιες διαστάσεις. Προσπαθούμε να μην πειράξουμε τυπωμένα μέρη και να μείνουμε στα περιθώρια των σελίδων.
Βήμα δεύτερο :Αφού πιάσουμε τα περιοδικά σε πρέσα (σφιγκτήρες) στοιχισμένα πρέπει να κοπούν -πριονιστούν (βαθιά) οι ράχες για να ακολουθήσει το δέσιμο με κόλλα και κλωστή σε τόμο. Για περισσότερες λεπτομέρειες μία έρευνα στο Google θα σας φωτίσει περισσότερο.
Εδώ θα γίνει ο διαχωρισμός για την κατασκευή των τόμων από τον εκδότη π.χ Ποπάυ, Πολεμικά, Κατάκτηση της Δύσης, Μπλεκ, Ροντέο κ.λπ. Σε αυτές τις περιπτώσεις το κόψιμο της ράχης είναι λιγότερο βαθύ. Αυτό γιατί μπαίνει μόνο κόλλα καθώς δεν τους νοιάζει η μακροημέρευση του τόμου. Η διαφορά είναι ότι η κολλά συνήθως ξεραίνεται και φεύγει με αποτέλεσμα ο τόμος να διαλύεται εύκολα. Επίσης καθώς δεν έγινε κόψιμο και δέσιμο η καινούργια ράχη στηρίζει και στηρίζεται μόνο στα εξώφυλλα. Όσοι έχουν δει τόμους, Μπλεκ και Ροντέο θα καταλάβουν. Τα τεύχη αυτά είναι με συρραπτικό στην ράχη και υποφέρουν πολύ μέσα σε τόμο. Αντίθετα Κατάκτηση και Μίστερ Νο πχ. Που είναι εξαρχής δεμένα με κόλλα στη ράχη αντέχουν καλύτερα.
Εδώ λοιπόν αφού σκεφτείτε τα παραπάνω είναι η ουσία. Τα τεύχη πλέον έχουν αλλάξει σε σχέση με την αρχική τους μορφή. Έχουν κοπεί, μικρύνει, κολληθεί και έγιναν τόμος. Τέρμα λοιπόν η καλή κατάσταση του τεύχους.
Αυτός ο τόμος όταν φύγει από τον μερακλή που τον έφτιαξε πέφτει στα δύσκολα. Τα τεύχη χωρίζονται πάλι για να πουληθούν καλύτερα.
Είναι σε όλες τις περιπτώσεις μικρότερα από τα κανονικά, οπωσδήποτε συντηρημένα /ξαναφτιαγμένα στην ράχη. Ανάλογα με το ποιού τύπου ήταν η βιβλιοδεσία η συντήρηση θα είναι από απλή ταινία με λίγη κόλλα (και άλλη) από μέσα έως ότι μπορεί να φανταστεί ο καθένας. Χαρτοταινίες, σελοτέηπ, μέχρι και χανζαπλάστ έχουν εμφανιστεί !!!.
Ότι και να μπει όμως δεν μπορεί να καλύψει τις φθορές κατά μήκος της ράχης. Είναι από τα σημεία όπου ήταν κολλημένη με τα άλλα φύλλα του τόμου.
Τίποτα δεν μπορεί να καλύψει αυτά εκτός από το Photoshop για να φανεί καλύτερο το τεύχος στην σάρωση. Αυτό βέβαια μέχρι να το πιάσει ο νέος αγοραστής στα χέρια του.
Η προσωπική μου άποψη ?
Ναι αγοράζω τεύχη βγαλμένα (απόδετα) από τόμους. Αρκεί να γίνει σωστά η περιγραφή και η παρουσίαση. Ναι, εάν η συντήρηση έχει γίνει σωστά. Ναι, αρκεί η τιμή να είναι καλή. Εκτίμηση μου τουλάχιστον 40% κάτω από το κανονικό τεύχος.
Μερικά παραδείγματα από τεύχη αποσπασμένα από τόμο σίγουρα όχι καλής κατάστασης.
 |
| Μπλεκ αποκολλημένο από τόμο του εκδότη |
 |
| Όμπραξ αποκολλημένο από τόμο ιδιωτικό. Εμφανώς μεγαλύτερη φθορά κατά μήκος της ράχης |
Δευτέρα 26 Ιουλίου 2010
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΠΡΕΝΤΣ
Ο Καραγκιόζης λύνει το θέμα της οικονομικής κρίσης! *
κυκλοφόρησε στις 14.07 στην Επαρχία ο "ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΠΡΕΝΤΣ", πλήρες κόμικ. Σενάριο ΝΖ, Σκίτσο Γιάννης Νικολούζος, χρωμαστισμός Τίνα Χελιώτη, εξώφυλλο Αλέξανδρος
Σχόλιο Mycomics :
Γιατί όχι ? άραγε αυτοί που το λύνουν τώρα είναι καλύτεροι ??
κυκλοφόρησε στις 14.07 στην Επαρχία ο "ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΠΡΕΝΤΣ", πλήρες κόμικ. Σενάριο ΝΖ, Σκίτσο Γιάννης Νικολούζος, χρωμαστισμός Τίνα Χελιώτη, εξώφυλλο Αλέξανδρος
Σχόλιο Mycomics :
Γιατί όχι ? άραγε αυτοί που το λύνουν τώρα είναι καλύτεροι ??
Κυριακή 18 Ιουλίου 2010
Καμπανάκι τερματισμού.
Τα μαζεύω χρόνια. Μερικά είναι από πρώτο χέρι. Αγορασμένα στο περίπτερο, φυλαγμένα, διασώθηκαν από μανάδες και μετακομίσεις. Τους εχθρούς κάθε συλλογής.
Θυμάμαι 6 χρόνια πριν, όταν με τον Κώστα Καπετσώνη φτιάχναμε το site, δηλαδή αυτός έφτιαχνε, εγώ έβαζα ιδέες και όρεξη , η σελίδα του Καμπανά ήταν από τις πρώτες που έφτιαξε. Όταν είδα και "οπτικά" μαζεμένα τα τεύχη που λείπαν έσκασα. Είπα δεν γίνεται να τα συμπληρώσω ποτέ πλέον. Που να βρεθούν.Στην πορεία προστέθηκαν όμως και τα αδερφάκια τους επειδή όλα βρίσκονται τελικά .
Χαμένα από χρόνια, βρέθηκαν και πήραν την θέση τους.
Μια συλλογή από τις πιό δύσκολές πλησιάζει στην ολοκλήρωση της.Εσείς δείτε την σελίδα μας με τον Καμπανά και αν τυχών έχετε κάποιο από τα τεύχη που λείπουν εδώ είμαι να σας απαλλάξω από αυτό. Με το αζημίωτο βέβαια.
Δείτε τα τεύχη ΚΑΜΠΑΝΑΣ Marvel Comics εδώ.
Σπάιντερ Μαν, Κάπταιν Αμέρικα, Χουλκ, Μαύρος Πάνθηρας, Μάστερ Κουνγκ Φου, Εκδικητές, Κόμης Δράκουλας, Απάνθρωποι και όλοι οι υπόλοιποι σας περιμένουν
Γνήσιο, μαϊμού η γνήσια φωτοτυπία ?
Βλέπω από καιρό σε καιρό σε site και Blog κόμικς για πώληση που ο πωλήτης αναφέρει ότι κάποια σελίδα έχει αντικαταστασθεί με φωτοτυπία. Συνηθισμένη πρακτική που δίνει την ευκαίρια σε κάποιον να αποκτήσει ένα τεύχος που του λείπει. Δεν παύει όμως να μειώνει, σχεδόν να μηδενίζει την πραγματική χρηματική αξία του τεύχος.
Επειδή σίγουρα θα βρεθούν "πονηροί" που τάχα θα ξεχάσουν να αναφέρουν την φωτοτυπία αλλά και "απρόσεχτοι" που δεν θα την αντιληφθουν...
Το blog μας θα κάνει μία κοινωνική προσφορά (χα) στους απανταχού συλλέκτες !!
Πως θα ξεχωρίσετε λοιπόν αν ένα τεύχος έχει φωτοτυπημένες σελίδες ή εξώφυλλα. Αναφέρομαι κυρίως στις καλές δουλειές που έγιναν με σύγχρονα μηχανήματα.
Να τι πρέπει να ελέγξετε ώστε να ξεχωρίσετε από την πιό απλή φωτοτυπία μέχρι την πιο εξελιγμένη.
- Τύπος και ποιότητα χαρτιού. Τις περισσότερες φορές το χαρτί είναι απλό φωτοτυπικό λίγων γραμμαρίων. Με διαφορά στην υφή από το τυπογραφικό. Πιό λευκό στα σημειά που δεν έχει τυπωθεί κάτι πάνω. Λιγότερο τραχύ και πορώδες. Ο πιό εύκολος νομίζω τρόπος να το καταλάβετε.
- Ποιότητα μαύρου. Το μαύρο δεν είναι βαθύ. Έχει μια πιο ανοικτή απόχρωση.
- Ύπαρξη επίστρωσης/γυαλάδας. Αν το δείτε με κλίση θα υπάρχει (πιθανά ιδίως στις πιο καινούργιες εκτυπώσεις) μια γυαλάδα. Αυτό είναι χαρακτηριστικό της εκτύπωσης από Laser εκτυπωτές και φωτοτυπικά. Από τους πιό σίγουρους τρόπους να βεβαιωθείτε.
- Έλλειψη συμπτώσεων στην εκτύπωση. Ο καλλιτέχνης της κόπιας βιάζεται συνήθως. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι εκτυπωμένες σελίδες να μην "πέφτουν" σωστά στην σελίδα. Μένουν έτσι κενοί χώροι στα περιθώρια της σελίδας. Στο σημείο που σταματάει το εκτυπωμένο με ότι χρωματική απόχρωση είχε η φωτοτυπημένη σελίδα και μένει ατύπωτο απλό χαρτί. Σε εκείνο το σημείο είναι φανερή η διαφορά χρώματος του χαρτιού.
Επειδή σίγουρα θα βρεθούν "πονηροί" που τάχα θα ξεχάσουν να αναφέρουν την φωτοτυπία αλλά και "απρόσεχτοι" που δεν θα την αντιληφθουν...
Το blog μας θα κάνει μία κοινωνική προσφορά (χα) στους απανταχού συλλέκτες !!
Πως θα ξεχωρίσετε λοιπόν αν ένα τεύχος έχει φωτοτυπημένες σελίδες ή εξώφυλλα. Αναφέρομαι κυρίως στις καλές δουλειές που έγιναν με σύγχρονα μηχανήματα.
Να τι πρέπει να ελέγξετε ώστε να ξεχωρίσετε από την πιό απλή φωτοτυπία μέχρι την πιο εξελιγμένη.
- Τύπος και ποιότητα χαρτιού. Τις περισσότερες φορές το χαρτί είναι απλό φωτοτυπικό λίγων γραμμαρίων. Με διαφορά στην υφή από το τυπογραφικό. Πιό λευκό στα σημειά που δεν έχει τυπωθεί κάτι πάνω. Λιγότερο τραχύ και πορώδες. Ο πιό εύκολος νομίζω τρόπος να το καταλάβετε.
- Ποιότητα μαύρου. Το μαύρο δεν είναι βαθύ. Έχει μια πιο ανοικτή απόχρωση.
- Ύπαρξη επίστρωσης/γυαλάδας. Αν το δείτε με κλίση θα υπάρχει (πιθανά ιδίως στις πιο καινούργιες εκτυπώσεις) μια γυαλάδα. Αυτό είναι χαρακτηριστικό της εκτύπωσης από Laser εκτυπωτές και φωτοτυπικά. Από τους πιό σίγουρους τρόπους να βεβαιωθείτε.
- Έλλειψη συμπτώσεων στην εκτύπωση. Ο καλλιτέχνης της κόπιας βιάζεται συνήθως. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι εκτυπωμένες σελίδες να μην "πέφτουν" σωστά στην σελίδα. Μένουν έτσι κενοί χώροι στα περιθώρια της σελίδας. Στο σημείο που σταματάει το εκτυπωμένο με ότι χρωματική απόχρωση είχε η φωτοτυπημένη σελίδα και μένει ατύπωτο απλό χαρτί. Σε εκείνο το σημείο είναι φανερή η διαφορά χρώματος του χαρτιού.
Σάββατο 10 Ιουλίου 2010
Φάντομ
Το Φάντασμα που περπατά.
Ο Phantom στην Ελληνική του έκδοση από τον Καμπανά, γνωστό και ώς Φαντομάκι ήρθε στο www.mycomics.gr.
Σε μία σελίδα έχουμε ανεβάσει τα περισσότερα από τα εξώφυλλα (75 από 80).
Ο Phantom στην Ελληνική του έκδοση από τον Καμπανά, γνωστό και ώς Φαντομάκι ήρθε στο www.mycomics.gr.
Σε μία σελίδα έχουμε ανεβάσει τα περισσότερα από τα εξώφυλλα (75 από 80).
Παρασκευή 2 Ιουλίου 2010
Ο δικός μας τιμοκατάλογος κόμικς είναι πλέον On Line
O τιμοκατάλογος κόμικς είναι πλέον On-Line στην σελίδα του. (κοιτάξτε πάνω και δεξιά !!)
Το δουλεύαμε αρκετό καιρό. Σίγουρα θέλει συμπλήρωμα και βελτίωση. Είναι όμως μια καλή λύση για όποιον θέλει να πάρει μια ιδέα από τιμές κόμικς.
Περιμένει την επίσκεψη σας και όχι μόνο. Θέλουμε τα σχόλια σας, προσθήκες βελτιώσεις. Αν σας ενδιαφέρει μια συγκεκριμένη έκδοση και δεν την έχουμε βάλει κάντε ένα σχόλιο. Κάτι θα σας βρούμε.
Θα χαρούμε πολύ να υπάρξει αλληλεπίδραση και να μπορέσουμε να σας φτιάξουμε μία ακόμα πιο καλή και ενημερωμένη έκδοση.
Και θυμηθείτε ο αγοραστής έχει την δύναμη και βάζει τα όρια.
Y.Γ. από μικρό παιδί έχω μία συνήθεια. Όταν κοιτάζω την βιτρίνα ενός καταστήματος περιμένω και απαιτώ να δω τιμές. Δεν νοείται, για έμενα, να πουλάς (με τον ένα τρόπο ή τον άλλο) κάτι και να μην έχεις κάπου διάφανα μια τιμή. Έστω αναγραφόμενη, έστω ενδεικτική. Αρκεί να υπάρχει κάπου να την δει ο πελἀτης. Είναι καθήκον του πωλήτη να δώσει αυτά τα στοιχεία στον ενδιαφερόμενο.
Το δουλεύαμε αρκετό καιρό. Σίγουρα θέλει συμπλήρωμα και βελτίωση. Είναι όμως μια καλή λύση για όποιον θέλει να πάρει μια ιδέα από τιμές κόμικς.
Περιμένει την επίσκεψη σας και όχι μόνο. Θέλουμε τα σχόλια σας, προσθήκες βελτιώσεις. Αν σας ενδιαφέρει μια συγκεκριμένη έκδοση και δεν την έχουμε βάλει κάντε ένα σχόλιο. Κάτι θα σας βρούμε.
Θα χαρούμε πολύ να υπάρξει αλληλεπίδραση και να μπορέσουμε να σας φτιάξουμε μία ακόμα πιο καλή και ενημερωμένη έκδοση.
Και θυμηθείτε ο αγοραστής έχει την δύναμη και βάζει τα όρια.
Y.Γ. από μικρό παιδί έχω μία συνήθεια. Όταν κοιτάζω την βιτρίνα ενός καταστήματος περιμένω και απαιτώ να δω τιμές. Δεν νοείται, για έμενα, να πουλάς (με τον ένα τρόπο ή τον άλλο) κάτι και να μην έχεις κάπου διάφανα μια τιμή. Έστω αναγραφόμενη, έστω ενδεικτική. Αρκεί να υπάρχει κάπου να την δει ο πελἀτης. Είναι καθήκον του πωλήτη να δώσει αυτά τα στοιχεία στον ενδιαφερόμενο.
Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010
Μόνο στο.... Όχι δα.
Ξεφύτρωσαν σε διπλανό site μερικά αποκλειστικά Ντίσνευ τεύχη μόνο για τα μέλη.
Σύμφωνα με τον (α)φερέγγυο κοινοτάρχη εκεί, τα τεύχη αυτά :
"αποτελούν τμήματα της προσωπικής συλλογής μέλους της κοινότητας, που μας παραχώρησε για προβολή μόνο στο site μας"
Δολωματάκι δηλαδή για να μπει κόσμος στο site του.
Δυστυχώς όμως το ψέμα αγαπητέ έχει κοντά πόδια και δεν σε πάει μακρυά.
Ζούμε στην εποχή του internet και της πληροφόρησης. Το ότι δηλώσεις είσαι πέθανε.
Υπάρχουν πηγές και τρόποι να μάθει κάποιος και να πληροφορηθεί.
Εδώ λοιπόν σας προσφέρουμε την δυνατότητα να κατεβάσετε τα ίδια ακριβώς τεύχη (ΝΑΙ τα ίδια είναι) χωρίς αποκλειστικά και άλλα χαζά.
Τα τεύχη υπάρχουν, από το 2009, ανεβασμένα τουλάχιστον στο :
http://comic-free.blogspot.com/2009/11/walt-disneys-comics-and-stories.html
σίγουρα και σε πολλά άλλα site και όπως λέει και το όνομα τους είναι FREE…
Εκτός από τα 7 πρώτα θα βρείτε ένα σωρό ακόμα τεύχη διαθέσιμα για κατέβασμα.
Σύμφωνα με τον (α)φερέγγυο κοινοτάρχη εκεί, τα τεύχη αυτά :
"αποτελούν τμήματα της προσωπικής συλλογής μέλους της κοινότητας, που μας παραχώρησε για προβολή μόνο στο site μας"
Δολωματάκι δηλαδή για να μπει κόσμος στο site του.
Δυστυχώς όμως το ψέμα αγαπητέ έχει κοντά πόδια και δεν σε πάει μακρυά.
Ζούμε στην εποχή του internet και της πληροφόρησης. Το ότι δηλώσεις είσαι πέθανε.
Υπάρχουν πηγές και τρόποι να μάθει κάποιος και να πληροφορηθεί.
Εδώ λοιπόν σας προσφέρουμε την δυνατότητα να κατεβάσετε τα ίδια ακριβώς τεύχη (ΝΑΙ τα ίδια είναι) χωρίς αποκλειστικά και άλλα χαζά.
Τα τεύχη υπάρχουν, από το 2009, ανεβασμένα τουλάχιστον στο :
http://comic-free.blogspot.com/2009/11/walt-disneys-comics-and-stories.html
σίγουρα και σε πολλά άλλα site και όπως λέει και το όνομα τους είναι FREE…
Εκτός από τα 7 πρώτα θα βρείτε ένα σωρό ακόμα τεύχη διαθέσιμα για κατέβασμα.
Απλά, ελεύθερα και χωρίς υποχρεώσεις..
Μπορούσες όμορφα και ωραία να αναφέρεις από που και πως είναι και να σου βγάλουν όλοι το καπέλο. Δυστυχώς όμως χωρίς παραμύθι και ποιήμα δεν μπορείς.
Τρίτη 29 Ιουνίου 2010
Έκθεση κόμικς στην Πάτρα. Περάστε να μας δείτε.
Η Οργανωτική Επιτροπή του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου & Πολιτισμού Πάτρας -12ο Διεθνές Πανόραμα που θα πραγματοποιηθεί (όπως πάντα) το πρώτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου στο πολυχώρο ΙΝΤΕΑΛ Πεζόδρομος Αγίου Νικολάου, από φέτος κάνει ένα «άνοιγμα» και σε άλλες μορφές τέχνης όπως θέατρο, ποίηση, μουσική, εικαστικά, βιβλίο κ.α. εκπληρώνοντας έτσι μια υπόσχεση για δημιουργία ενός φεστιβάλ κινηματογράφου και πολιτισμού.
Γενικότερα, ενός φεστιβάλ των τεχνών που πρώτα από όλα θα είναι δημιούργημα και έκφραση Πατρινών και όχι να είναι ένας φορέας που απλώς θα κάνει μετακλήσεις με την βοήθεια ατζέντηδων που δεν γνωρίζουν και δεν βιώνουν την ιδιαιτερότητα της Πάτρας.
Ανάμεσα στις άλλες παράλληλες εκδηλώσεις θα διοργανώσει και μια έκθεση κόμικς σε συνεργασία με ομάδα συλλεκτών, από την Πάτρα και το Αίγιο, που έχουν φτιάξει και συμμετέχουν στο www.mycomics.gr.
Θα εκτεθούν εξώφυλλα από σπάνια τεύχη κόμικς που σημάδεψαν και έμειναν αναλλοίωτα στη μνήμη μας.
Η ομάδα mycomics ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της Οργανωτικής Επιτροπής, δέχτηκε να διοργανώσει μια έκθεση ως παράλληλη εκδήλωση στην γκαλερί του ΙΝΤΕΑΛ.
Περισσότερες λεπτομέρειες σε λίγες μέρες.
Πηγές- λεπτομέρειες:
http://www.independent.gr/
http://www.cineek.gr/
Γενικότερα, ενός φεστιβάλ των τεχνών που πρώτα από όλα θα είναι δημιούργημα και έκφραση Πατρινών και όχι να είναι ένας φορέας που απλώς θα κάνει μετακλήσεις με την βοήθεια ατζέντηδων που δεν γνωρίζουν και δεν βιώνουν την ιδιαιτερότητα της Πάτρας.
Ανάμεσα στις άλλες παράλληλες εκδηλώσεις θα διοργανώσει και μια έκθεση κόμικς σε συνεργασία με ομάδα συλλεκτών, από την Πάτρα και το Αίγιο, που έχουν φτιάξει και συμμετέχουν στο www.mycomics.gr.
Θα εκτεθούν εξώφυλλα από σπάνια τεύχη κόμικς που σημάδεψαν και έμειναν αναλλοίωτα στη μνήμη μας.
Η ομάδα mycomics ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της Οργανωτικής Επιτροπής, δέχτηκε να διοργανώσει μια έκθεση ως παράλληλη εκδήλωση στην γκαλερί του ΙΝΤΕΑΛ.
Περισσότερες λεπτομέρειες σε λίγες μέρες.
Πηγές- λεπτομέρειες:
http://www.independent.gr/
http://www.cineek.gr/
Κυριακή 27 Ιουνίου 2010
Κόμης Δράκουλας 5 από Καμπανά... και όνειρα γλυκά
Το τεύχος 5 σκαναρισμένο μπορεί να κατέβει από το παρακάτω Link
Αφιερωμένο σε ένα φίλο που τον λένε Σάκη και είναι πλέον καλά καθώς έκοψε τις κακές παρέες.
Σάκη καλό διάβασμα.
Κυκλοφόρησε η φήμη μας.
Μία αναφορά στο Zougla.gr στις 25/6 ήταν αρκετή για να μας επισκεπτουν 603 άτομα σε μία μέρα. Προφανώς γοητευμένοι από αυτό που είδαν :-) κατέβασαν 4 GB υλικό από τις σελίδες μας.
Οφείλουμε λοιπον μια συγνώμη από τον Server μας που τον ταλαιπωρήσαμε τόσο.
Δείτε την αναφορά εδώ :
Link στην Zougla
Ευχαριστούμε και αυτούς αλλά και τα παρακάτω Blog στα οποία πρωτοανέβηκε το κείμενο.
arahova.wordpress.com και steveniko.com
Οφείλουμε λοιπον μια συγνώμη από τον Server μας που τον ταλαιπωρήσαμε τόσο.
Δείτε την αναφορά εδώ :
Link στην Zougla
Ευχαριστούμε και αυτούς αλλά και τα παρακάτω Blog στα οποία πρωτοανέβηκε το κείμενο.
arahova.wordpress.com και steveniko.com
Τρίτη 15 Ιουνίου 2010
Σχόλιο από ένα αγνό αγοραστή κόμικς
O φίλος μας "Ζ" πέρασε και άφησε το...σημάδι του. Ένας πολύ ενδιαφέρον σχολιασμός για κάποιον γνωστό ή καλύτερα διαβόητο δικτυακό "φίλο" μας.
UPDATE : Απ΄ότι φαίνεται πολύ ακόμα φίλοι είχαν κάτι να πουν επί του θέματος. Τυχαίο ? ...δεν νομίζω !!
UPDATE : Απ΄ότι φαίνεται πολύ ακόμα φίλοι είχαν κάτι να πουν επί του θέματος. Τυχαίο ? ...δεν νομίζω !!
Δείτε τον στα σχόλια εδώ.
Δευτέρα 14 Ιουνίου 2010
Χρήστος Μακροζαχόπουλος - Κόμικς και ομάδα "Ωμέγα"
Κυκλοφορεί ήδη εδώ και μερικούς μήνες στα βιβλιοπωλεία το χιουμοριστικό άλμπουμ "Ωμέγα" του Χρήστου Μακροζαχόπουλου με τις περιπέτειες μιας ομάδας υπερηρώων που αποτελείται από τους Αρχιμανδρίτη, Φούσκα, Κλάνα, Γάτα, Walk-Man και Βυζαρού. Το κόμικ έχει συνολικά 48 έγχρωμες σελίδες και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Ψυχής τα Λαμπυρίσματα".
Παράλληλα στο http://www.chrismakro.gr/ μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες για κόμικς, αλλά και ζωγραφική με διάφορα μέσα όπως λάδια, ακρυλικά, ακουαρέλες και μολύβια.
Παράλληλα στο http://www.chrismakro.gr/ μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες για κόμικς, αλλά και ζωγραφική με διάφορα μέσα όπως λάδια, ακρυλικά, ακουαρέλες και μολύβια.
Σάββατο 5 Ιουνίου 2010
Μάκης Ροδίτης Πορτιέρο από φίλους για φίλους
Οι εκδοτικές προσπάθειες των φίλων κ.κ. Νίκου Ζώη και Νίκου Νικολαίδη συνεχίζονται. Είναι από τις λιγοστές πλέον Ελληνικές προσπάθειες για περιοδικό περιπτέρου.
Το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε από την μεριά μας είναι μια μικρή ανάφορα και μια μεγάλη παραίνεση σε όλους εσάς να στηρίξετε την προσπάθεια . Είναι φτιαγμένο από φίλους των κόμικς για φίλους των κόμικς.
Το 1ο τεύχος του κόμικς (σε πλήρη εικονογράφηση, σελίδες 48, τιμή 2,5 ευρώ) κυκλοφορεί στην Αθήνα την Τρίτη 8 Ιουνίου από τις εκδόσεις "Λεωπαλαίοντες" του κ. Νίκου Ζώη και τους μήνες Ιούλιο-Αύγουστο θα διατίθεται και από πρακτορεία Τύπου της ελληνικής επαρχίας.
Το εξώφυλλο του 1ου τεύχους έχει εικονογραφήσει ο Παναγιώτης Λύρης.
Ακολουθούν λίγα λόγια για την "ιστορία¨της έκδοσης από τον δημιουργό Νίκο Νικολαίδη.
Τι μας διδάσκει η ιστορία του Μάκη Ροδίτη.
Ξεκίνησα δειλά-δειλά να δημιουργώ την ιστορία που διαβάζετε, έπειτα από πρότασή του εκλεκτού μου φίλου Βαγγέλη
Το αποτέλεσμα ήταν να φτάσουμε σε ένα κόμικς 100 σελίδων που στην αρχή ούτε να φανταστούμε μπορούσαμε την εξέλιξή του. Το κόμικς παρέμεινε στο γραφείο μου για σχεδόν μια ολόκληρη δεκαετία, έως ότου ο δραστήριος εκδότης και καλός φίλος Νίκος Ζώης είχε την ευγένεια να μου προτείνει την έκδοσή του σε συνέχειες.
Πρόκειται για μια δουλειά που αντανακλά την προσωπική μας άποψή για το ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό γενικότερα και που τη βλέπω σαν ευκαιρία για μοιρασιά ορισμένων προβληματισμών με τους αγαπητούς αναγνώστες των εκδόσεων «ΝΖ». Θα πρέπει η νίκη και η επιτυχία να γίνεται αυτοσκοπός στον αθλητή; Έως που μπορεί να φτάσουν τα όρια της αθλητικής προσπάθειας και που ξεκινά η απάνθρωπη εκμετάλλευση του ίδιου μας του εαυτού; Αρκεί μια στιγμή για να τιναχτεί στον αέρα το οικοδόμημα μιας ζωής ή να εκτοξευτεί στα ύψη μια καριέρα;
Γεγονός είναι πως το ποδόσφαιρο που η δική μου γενιά γνώρισε κατά τα χρόνια της εφηβείας ελάχιστη σχέση έχει με τη σημερινή του πραγματικότητα. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’70 οι φίλαθλοι «τσουβαλιάζονταν» σε κερκίδες από αφιλόξενο μπετόν, παρακολουθώντας τους λαϊκούς ήρωες της γειτονιάς τους να πασχίζουν σε «ξερούς» συχνά αγωνιστικούς χώρους πιο πολύ για τη δόξα της πόλης, του χωριού ή την τιμή της φανέλας, παρά για τα χρήματα.
Ακόμη παλιότερα, τα χρόνια του ’60 οι οπαδοί ακολουθούσαν την αγαπημένη τους ομάδα παντού και διασκέδαζαν με τραγούδια και πειράγματα προς τους αντιπάλους, με τους οποίους αντάλλασαν έξυπνα συνθήματα, χωρίς όμως έκτροπα και δίχως τη βιαιότητα της τωρινής εποχής. Ήταν η ίδια η κοινωνία που ανέδειξε το άθλημα αυτό και ήταν τα δικά της παιδιά, από λαϊκά στρώματα στην πλειοψηφία τους, που έγιναν οι αναμφισβήτητοι πρωταγωνιστές του.
Τα χαρακτηριστικά της κοινωνίας όμως άλλαξαν όπως ήταν μοιραίο να συμβεί και μαζί μεταβλήθηκε και η μορφή του αθλήματος. Το σπορ έγινε επαγγελματικό, το μεγάλο κεφάλαιο μπήκε στο παιχνίδι και πακτωλός χρημάτων άρχισε να ρέει παρασύροντας ότι είχε απομείνει από το προηγούμενο φρόνημα.
Οι παλιοί ήρωες έδωσαν τώρα τη θέση τους σε ακριβοπληρωμένους «σταρ» που έφταναν στο σημείο να υπογράφουν δελεαστικά συμβόλαια με υψηλότατες αποδοχές και να αποθεώνονται από χιλιάδες κόσμο που τους αναγνώριζε πια σαν ακριβοθώρητα ινδάλματα της «στρογγυλής Θεάς». Όπως και πριν, με τη διαφορά πως τα ανεκτίμητα πόδια τους αποτιμούνταν τώρα σε πλάκες χρυσού!
Για τα μεγάλα συμφέροντα η νίκη θα αποκτούσε πλέον ένα χαρακτήρα σχεδόν ψυχαναγκαστικής απαίτησης, που στο βωμό της οτιδήποτε δείχνει ικανό να θυσιασθεί, ακόμη και η ανθρώπινη ζωή. Τα αναβολικά, η βία, η άκρατη βωμολοχία, ο ρατσισμός, το μίσος για τον «εχθρό» έγιναν αναπόσπαστα στοιχεία της καθημερινότητας των γηπέδων, καταδεικνύοντας ότι μαζί με την αναμφίβολη πρόοδο του, το ποδόσφαιρο δεν απέφυγε τη «μόλυνσή» του από τις παρενέργειες που συνοδεύουν κάθε εμπορικό προϊόν. Γιατί βεβαίως, το αθλητικό θέαμα που παράγεται μέσα στους εκπληκτικούς αγωνιστικούς χώρους είναι προς κατανάλωση και ως τέτοιο αντιμετωπίζεται από τους επενδυτές του.
Η ιστορία του Μάκη από τη Ρόδο είναι η ιστορία κάθε παιδιού που λαχτάρισε να διακριθεί στο χώρο και που γεύτηκε πολλή πίκρα στο δύσκολο αγώνα του. Δεν ήταν για τους περισσότερους αθλητές που τελικά έφτασαν σε κάποια κορυφή, εύκολος ο δρόμος. Και φυσικά λίγοι, ελάχιστοι ήταν εκείνοι που κατάφεραν να νικήσουν τις αντιξοότητες και να γευτούν μια έστω φευγαλέα επιτυχία. Πίσω από την αστραφτερή βιτρίνα των μεγάλων αστέρων του ποδοσφαίρου, αργοσβήνουν οι ελπίδες εκατοντάδων χιλιάδων που πίστεψαν στο όνειρο, αλλά τελικά δε δικαιώθηκαν.
Ο ήρωας μας θα κερδίσει εμφαντικά μια θέση στην καρδιά του αναγνώστη, μόνο και μόνο για την υπομονή και την εργατικότητά του. Αποτελεί πιστεύω μια εμβληματική μορφή, που δίνει ένα παράδειγμα αλτρουισμού και αγωνιστικότητας, το οποίο ίσως και να σπανίζει στις μέρες μας . Δεν είναι προικισμένος με φοβερά προσόντα, ούτε διαθέτει κρυφά χαρτιά. Είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος που η μοίρα του έκλεισε το μάτι πονηρά, προσφέροντάς του τη δυνατότητα να γευτεί τα ψήγματα χαράς που αναζητούσε από παιδί.
Κι εκείνος, δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη.
Καλή ανάγνωση.
Ξεκίνησα δειλά-δειλά να δημιουργώ την ιστορία που διαβάζετε, έπειτα από πρότασή του εκλεκτού μου φίλου Βαγγέλη
Το αποτέλεσμα ήταν να φτάσουμε σε ένα κόμικς 100 σελίδων που στην αρχή ούτε να φανταστούμε μπορούσαμε την εξέλιξή του. Το κόμικς παρέμεινε στο γραφείο μου για σχεδόν μια ολόκληρη δεκαετία, έως ότου ο δραστήριος εκδότης και καλός φίλος Νίκος Ζώης είχε την ευγένεια να μου προτείνει την έκδοσή του σε συνέχειες.
Πρόκειται για μια δουλειά που αντανακλά την προσωπική μας άποψή για το ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό γενικότερα και που τη βλέπω σαν ευκαιρία για μοιρασιά ορισμένων προβληματισμών με τους αγαπητούς αναγνώστες των εκδόσεων «ΝΖ». Θα πρέπει η νίκη και η επιτυχία να γίνεται αυτοσκοπός στον αθλητή; Έως που μπορεί να φτάσουν τα όρια της αθλητικής προσπάθειας και που ξεκινά η απάνθρωπη εκμετάλλευση του ίδιου μας του εαυτού; Αρκεί μια στιγμή για να τιναχτεί στον αέρα το οικοδόμημα μιας ζωής ή να εκτοξευτεί στα ύψη μια καριέρα;
Γεγονός είναι πως το ποδόσφαιρο που η δική μου γενιά γνώρισε κατά τα χρόνια της εφηβείας ελάχιστη σχέση έχει με τη σημερινή του πραγματικότητα. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’70 οι φίλαθλοι «τσουβαλιάζονταν» σε κερκίδες από αφιλόξενο μπετόν, παρακολουθώντας τους λαϊκούς ήρωες της γειτονιάς τους να πασχίζουν σε «ξερούς» συχνά αγωνιστικούς χώρους πιο πολύ για τη δόξα της πόλης, του χωριού ή την τιμή της φανέλας, παρά για τα χρήματα.
Ακόμη παλιότερα, τα χρόνια του ’60 οι οπαδοί ακολουθούσαν την αγαπημένη τους ομάδα παντού και διασκέδαζαν με τραγούδια και πειράγματα προς τους αντιπάλους, με τους οποίους αντάλλασαν έξυπνα συνθήματα, χωρίς όμως έκτροπα και δίχως τη βιαιότητα της τωρινής εποχής. Ήταν η ίδια η κοινωνία που ανέδειξε το άθλημα αυτό και ήταν τα δικά της παιδιά, από λαϊκά στρώματα στην πλειοψηφία τους, που έγιναν οι αναμφισβήτητοι πρωταγωνιστές του.
Τα χαρακτηριστικά της κοινωνίας όμως άλλαξαν όπως ήταν μοιραίο να συμβεί και μαζί μεταβλήθηκε και η μορφή του αθλήματος. Το σπορ έγινε επαγγελματικό, το μεγάλο κεφάλαιο μπήκε στο παιχνίδι και πακτωλός χρημάτων άρχισε να ρέει παρασύροντας ότι είχε απομείνει από το προηγούμενο φρόνημα.
Οι παλιοί ήρωες έδωσαν τώρα τη θέση τους σε ακριβοπληρωμένους «σταρ» που έφταναν στο σημείο να υπογράφουν δελεαστικά συμβόλαια με υψηλότατες αποδοχές και να αποθεώνονται από χιλιάδες κόσμο που τους αναγνώριζε πια σαν ακριβοθώρητα ινδάλματα της «στρογγυλής Θεάς». Όπως και πριν, με τη διαφορά πως τα ανεκτίμητα πόδια τους αποτιμούνταν τώρα σε πλάκες χρυσού!
Για τα μεγάλα συμφέροντα η νίκη θα αποκτούσε πλέον ένα χαρακτήρα σχεδόν ψυχαναγκαστικής απαίτησης, που στο βωμό της οτιδήποτε δείχνει ικανό να θυσιασθεί, ακόμη και η ανθρώπινη ζωή. Τα αναβολικά, η βία, η άκρατη βωμολοχία, ο ρατσισμός, το μίσος για τον «εχθρό» έγιναν αναπόσπαστα στοιχεία της καθημερινότητας των γηπέδων, καταδεικνύοντας ότι μαζί με την αναμφίβολη πρόοδο του, το ποδόσφαιρο δεν απέφυγε τη «μόλυνσή» του από τις παρενέργειες που συνοδεύουν κάθε εμπορικό προϊόν. Γιατί βεβαίως, το αθλητικό θέαμα που παράγεται μέσα στους εκπληκτικούς αγωνιστικούς χώρους είναι προς κατανάλωση και ως τέτοιο αντιμετωπίζεται από τους επενδυτές του.
Η ιστορία του Μάκη από τη Ρόδο είναι η ιστορία κάθε παιδιού που λαχτάρισε να διακριθεί στο χώρο και που γεύτηκε πολλή πίκρα στο δύσκολο αγώνα του. Δεν ήταν για τους περισσότερους αθλητές που τελικά έφτασαν σε κάποια κορυφή, εύκολος ο δρόμος. Και φυσικά λίγοι, ελάχιστοι ήταν εκείνοι που κατάφεραν να νικήσουν τις αντιξοότητες και να γευτούν μια έστω φευγαλέα επιτυχία. Πίσω από την αστραφτερή βιτρίνα των μεγάλων αστέρων του ποδοσφαίρου, αργοσβήνουν οι ελπίδες εκατοντάδων χιλιάδων που πίστεψαν στο όνειρο, αλλά τελικά δε δικαιώθηκαν.
Ο ήρωας μας θα κερδίσει εμφαντικά μια θέση στην καρδιά του αναγνώστη, μόνο και μόνο για την υπομονή και την εργατικότητά του. Αποτελεί πιστεύω μια εμβληματική μορφή, που δίνει ένα παράδειγμα αλτρουισμού και αγωνιστικότητας, το οποίο ίσως και να σπανίζει στις μέρες μας . Δεν είναι προικισμένος με φοβερά προσόντα, ούτε διαθέτει κρυφά χαρτιά. Είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος που η μοίρα του έκλεισε το μάτι πονηρά, προσφέροντάς του τη δυνατότητα να γευτεί τα ψήγματα χαράς που αναζητούσε από παιδί.
Κι εκείνος, δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη.
Καλή ανάγνωση.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)